Artemis: Η NASA επέλεξε 9 περιοχές προσσελήνωσης στον νότιο πόλο

Ενώ η Artemis II ετοιμάζεται να γράψει ιστορία με το πρώτο επανδρωμένο ταξίδι πέρα από τη γήινη τροχιά από το 1972, η NASA κοιτά ήδη μπροστά. Ερευνητές της NASA και συνεργαζόμενες εταιρείες παρουσίασαν πρόσφατα στο 57ο Συνέδριο Σεληνιακής και Πλανητικής Επιστήμης (LPSC) τα αποτελέσματα μιας σημαντικής διαδικασίας: τη στένωση των υποψήφιων τοποθεσιών προσσελήνωσης από 13 σε 9 περιοχές. Αυτές είναι τα σημεία όπου οι επόμενοι αστροναύτες μπορεί να πατήσουν στη Σελήνη.

Όλες οι 9 περιοχές βρίσκονται στον νότιο πόλο της Σελήνης, εντός έξι μοιρών γεωγραφικού πλάτους από αυτόν. Δεν είναι τυχαίο. Ο νότιος πόλος δεν έχει εξερευνηθεί ποτέ από ανθρώπους και κρύβει κάτι εξαιρετικά πολύτιμο: νερό. Σε βαθιούς κρατήρες που δεν έχουν δει ηλιακό φως για δισεκατομμύρια χρόνια, υπάρχουν μεγάλες ποσότητες παγωμένου νερού. Αυτό το νερό δεν ενδιαφέρει τη NASA μόνο επιστημονικά αλλά και πρακτικά: μπορεί να γίνει καύσιμο, οξυγόνο για αναπνοή, και νερό για αστροναύτες σε μελλοντικές μόνιμες βάσεις στη Σελήνη, όπως έχουμε αναλύσει στον πλήρη οδηγό για το πρόγραμμα Artemis

Από 13 σε 9: τι άλλαξε

Η πρώτη λίστα με 13 υποψήφιες περιοχές δημοσιεύτηκε το 2022. Το 2024 η NASA την ανανέωσε σε 9, και φέτος στο LPSC επιβεβαίωσε αυτή τη λίστα με νέα δεδομένα. Η μείωση δεν σημαίνει ότι οι αποκλεισθείσες περιοχές είναι ακατάλληλες, αλλά ότι οι 9 που έμειναν εξισορροπούν καλύτερα τρία κριτήρια: επιχειρησιακή εφικτότητα, ασφάλεια εδάφους και επιστημονικό ενδιαφέρον. Παράλληλα λήφθηκαν υπόψη ο σχεδιασμός του διαστημόπλοιου, οι επικοινωνίες, οι συνθήκες φωτισμού και η διάρκεια αποστολής στην επιφάνεια, την οποία η ομάδα εκτιμά σε 5,75 έως 6,25 ημέρες.

Το πρόβλημα των επικοινωνιών

Ένα από τα πιο περίπλοκα ζητήματα για οποιαδήποτε αποστολή στον νότιο πόλο είναι οι επικοινωνίες με τη Γη. Η Σελήνη έχει κλίση μόνο 5 μοιρών σε σχέση με τον Ήλιο, πολύ μικρότερη από την κλίση της Γης που φτάνει τις 23,5 μοίρες. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένες περιοχές στους πόλους δεν έχουν άμεση οπτική επαφή με τη Γη, με αποτέλεσμα οι επικοινωνίες να διακόπτονται αν το σκάφος ή οι αστροναύτες βρεθούν πίσω από ένα χείλος κρατήρα ή έναν μικρό λόφο.

Αυτό δεν είναι θεωρητικό πρόβλημα. Η αποστολή IM-2 της Intuitive Machines, που προσπάθησε να προσεδαφιστεί κοντά στον νότιο πόλο, κατέληξε ανεστραμμένη σε έναν κρατήρα ακριβώς επειδή το σκάφος έχασε επικοινωνία κατά την κατάβαση και δεν μπορούσε να προσανατολιστεί σωστά. Για μια επανδρωμένη αποστολή, η συνεχής και αδιάλειπτη επικοινωνία δεν είναι προαιρετική.

Πότε θα γίνει η προσελήνωση

Εδώ χρειάζεται μια διευκρίνιση για όσους παρακολουθούν το πρόγραμμα Artemis. Η Artemis III, που αρχικά σχεδιαζόταν ως η αποστολή προσελήνωσης, άλλαξε ρόλο. Πλέον το Artemis III, που στοχεύει στα μέσα του 2027, θα είναι αποστολή δοκιμής σύνδεσης σε τροχιά γύρω από τη Γη για τα οχήματα προσσελήνωσης Starship HLS και Blue Moon. Η πρώτη πραγματική προσσελήνωση μεταφέρθηκε στην Artemis IV, με στόχο το 2028. Ο χρονισμός έχει αλλάξει, αλλά η κατεύθυνση παραμένει η ίδια.

Οι 9 περιοχές που παρέμειναν στη λίστα αντιπροσωπεύουν ποικιλία γεωλογικών χαρακτηριστικών και παρέχουν ευελιξία για διαφορετικά παράθυρα εκτόξευσης κατά τη διάρκεια του έτους. Το τελικό σημείο προσσελήνωσης δεν θα επιλεγεί παρά μόνο αφού οριστικοποιηθούν οι ημερομηνίες-στόχοι για την Artemis IV, καθώς αυτές καθορίζουν τις τροχιακές διαδρομές και τις συνθήκες φωτισμού στην επιφάνεια.

Ο δρόμος από την Artemis II στην επιφάνεια της Σελήνης περνά από πολλά ακόμα βήματα. Αλλά κάθε φορά που η λίστα στενεύει, η ιστορία πλησιάζει λίγο περισσότερο.

🌕

Το άρθρο δημιουργήθηκε με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίστηκε σε αξιόπιστες επιστημονικές πηγές. Η τελική επιμέλεια και ο έλεγχος έγιναν από την ομάδα του Infinite Odyssey πριν τη δημοσίευση. Για περισσότερες διαστημικές ειδήσεις στα ελληνικά, μείνετε συντονισμένοι.