Artemis II: Η εκτόξευση που άλλαξε τα πάντα

Η Artemis II εκτοξεύτηκε επιτέλους χθες, 1η Απριλίου 2026, στις 6:35 μ.μ. EDT από το Launch Pad 39B στο Kennedy Space Center. Τέσσερις αστροναύτες βρίσκονται τώρα σε τροχιά, ξεκινώντας το πρώτο επανδρωμένο ταξίδι γύρω από τη Σελήνη εδώ και 54 χρόνια, από την εποχή του Apollo 17 το 1972.

Η εκτόξευση δεν ήταν εντελώς ήσυχη. Λίγες ώρες πριν, εντοπίστηκε πρόβλημα με το σύστημα τερματισμού πτήσης, εκείνο που επιτρέπει στους μηχανικούς να καταστρέψουν τον πύραυλο αν ξεφύγει από την τροχιά του. Η ομάδα το έλυσε χρησιμοποιώντας εξοπλισμό εποχής Space Shuttle, και η αντίστροφη μέτρηση συνεχίστηκε. Τελικά η εκτόξευση έγινε χωρίς ουσιαστικά προβλήματα.

Το πλήρωμα αποτελείται από τους Reid Wiseman ως κυβερνήτη, Victor Glover ως πιλότο, Christina Koch ως mission specialist, και τον Καναδό Jeremy Hansen επίσης ως mission specialist. Ο Glover γίνεται ο πρώτος άνθρωπος χρώματος που ταξιδεύει πέρα από την τροχιά χαμηλής Γης, ενώ ο Hansen είναι ο πρώτος Καναδός που πλησιάζει τη Σελήνη.

Η αποστολή δεν περιλαμβάνει προσσελήνωση. Το Orion θα εκτελέσει μια ελεύθερη τροχιακή διαδρομή γύρω από τη Σελήνη και θα επιστρέψει στη Γη, με συνολική διάρκεια περίπου δέκα ημερών. Ο στόχος είναι να δοκιμαστούν για πρώτη φορά με πλήρωμα τα συστήματα υποστήριξης ζωής του Orion, να επιβεβαιωθεί ότι το διαστημόπλοιο αντέχει στο περιβάλλον της βαθιάς διαστημικής πτήσης, και να μπει θεμέλιο για τις επόμενες αποστολές.

Αν η τροχιά εξελιχθεί όπως σχεδιάστηκε, το πλήρωμα θα βρεθεί σε μεγαλύτερη απόσταση από τη Γη από οποιονδήποτε άνθρωπο στην ιστορία, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Apollo 13 που ήταν περίπου 400.000 χιλιόμετρα.

Μετά την εκτόξευση, το Orion ανέπτυξε τα ηλιακά του πτερύγια και το πλήρωμα ξεκίνησε τον έλεγχο των βασικών συστημάτων. Περίπου 49 λεπτά μετά την εκτόξευση, το ανώτερο στάδιο του SLS έκαψε καύσιμα για να τοποθετήσει το Orion σε ελλειπτική τροχιά γύρω από τη Γη. Το επόμενο βήμα ήταν η δοκιμή χειροκίνητης ελιγμών του Orion, μια κρίσιμη δοκιμή για τις μελλοντικές αποστολές.

Αξίζει να αναφέρω και τους μικρούς επιβάτες της αποστολής: πέντε cubesats σε μέγεθος παπουτσιών από Γερμανία, Νότια Κορέα, Σαουδική Αραβία και Αργεντινή θα αναπτυχθούν από το διαστημόπλοιο για να μετρήσουν διάφορες παραμέτρους του σκληρού διαστημικού περιβάλλοντος.

Το πρόγραμμα Artemis έχει περάσει από αρκετές καθυστερήσεις τα τελευταία χρόνια, με τεχνικά προβλήματα που έσπρωξαν την εκτόξευση από τον Φεβρουάριο στον Μάρτιο και τελικά στον Απρίλιο. Ανάμεσα στα προβλήματα ήταν διαρροή υδρογόνου κατά τη δοκιμή αντίστροφης μέτρησης, πρόβλημα βαλβίδας στο κάλυμμα της κάψουλας Orion, και αργότερα θέμα με ροή ηλίου που ανάγκασε σε επιστροφή του πυραύλου στο κτίριο συναρμολόγησης. Τελικά η τρίτη δοκιμαστική αντίστροφη μέτρηση ήταν επιτυχής και ο δρόμος για την εκτόξευση άνοιξε.

Τώρα το πλήρωμα πλέει προς τη Σελήνη. Αν όλα πάνε ως προγραμματίστηκε, ο επόμενος σταθμός είναι η σελήνια πτήση γύρω από τον δορυφόρο μας και η επιστροφή με πτώση στον Ειρηνικό Ωκεανό κοντά στο Σαν Ντιέγκο, δέκα μέρες μετά την εκτόξευση.

Η Artemis III, θα εστιάσει πλέον σε δοκιμές σε χαμηλή τροχιά της Γης, αντί για την αρχικά σχεδιασμένη προσεδάφιση στη Σελήνη. Οι κύριοι στόχοι περιλαμβάνουν τη συνάντηση και πρόσδεση του σκάφους Orion με εμπορικούς σεληνιακούς προσεδαφιστές (SpaceX, Blue Origin) και τη δοκιμή νέων διαστημικών στολών. Προγραμματίζεται για το 2027.

Μετά από 54 χρόνια, η ανθρωπότητα είναι ξανά στον δρόμο για τη Σελήνη. Και αυτή τη φορά, η πρόθεση είναι να μείνει.

🚀

Το άρθρο δημιουργήθηκε με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίστηκε σε αξιόπιστες επιστημονικές πηγές. Η τελική επιμέλεια και ο έλεγχος έγιναν από την ομάδα του Infinite Odyssey πριν τη δημοσίευση. Για περισσότερες διαστημικές ειδήσεις στα ελληνικά, μείνετε συντονισμένοι.