Artemis II: Η NASA Στοχεύει την 1η Απριλίου για την Πρώτη Επανδρωμένη Πτήση γύρω από τη Σελήνη

Όταν η NASA ανακοίνωσε ότι στοχεύει την 1η Απριλίου 2026 για την εκτόξευση της αποστολής Artemis II, πολλοί σκέφτηκαν αυτόματα την ημερομηνία — δεν είναι πρωταπριλιά; Όχι. Είναι η πραγματική στιγμή κατά την οποία τέσσερις άνθρωποι θα πετάξουν γύρω από τη Σελήνη για πρώτη φορά από την εποχή του Apollo, πριν από περισσότερα από 50 χρόνια.

Η εκτόξευση έχει προγραμματιστεί για τις 6:24 μ.μ. ώρα Ανατολικής Αμερικής (1:24 π.μ. ώρα Ελλάδας), με δευτερεύουσα ευκαιρία την 2α Απριλίου σε περίπτωση καθυστέρησης. Στις 19 Μαρτίου ο πύραυλος SLS και το διαστημόπλοιο Orion θα μεταφερθούν ξανά στην εξέδρα εκτόξευσης από το Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων (VAB), όπου η ομάδα της NASA αντιμετώπισε και έλυσε τα τελευταία τεχνικά προβλήματα.

Ένα μικρό ταξίδι πίσω στην ιστορία

Για να καταλάβουμε τη σημασία της Artemis II, πρέπει να θυμηθούμε τι σημαίνει αυτή η αποστολή. Η τελευταία φορά που άνθρωποι ταξίδεψαν σε απόσταση ανάλογη με αυτή της Σελήνης ήταν το 1972, με την αποστολή Apollo 17. Από τότε, κανένας άνθρωπος δεν έχει ξεπεράσει τη χαμηλή τροχιά της Γης — δηλαδή, όλοι οι αστροναύτες που έχουν πετάξει στο διάστημα τις τελευταίες πέντε δεκαετίες δεν έχουν απομακρυνθεί περισσότερο από μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα από τον πλανήτη μας.

Η Artemis II αλλάζει αυτό. Οι τέσσερις αστροναύτες — ο Reid Wiseman ως κυβερνήτης, ο Victor Glover ως πιλότος, η Christina Koch ως ειδικός αποστολής, και ο Καναδός Jeremy Hansen επίσης ως ειδικός αποστολής — θα γίνουν οι πρώτοι άνθρωποι που θα φτάσουν σε αυτή την απόσταση από τη Σελήνη από την εποχή του Apollo.

Τι ακριβώς θα κάνει η αποστολή

Η Artemis II δεν θα προσεδαφιστεί στη Σελήνη — αυτό έρχεται αργότερα. Είναι μια δοκιμαστική πτήση που θα ακολουθήσει τροχιά «ελεύθερης επιστροφής» γύρω από τη Σελήνη. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ακόμα και αν το σύστημα κινητήρων του Orion αποτύχει, η φυσική τροχιά θα φέρει αυτόματα το πλήρωμα πίσω στη Γη χωρίς να χρειαστεί επιπλέον καύση κινητήρων. Είναι ένα ενσωματωμένο δίχτυ ασφαλείας — την ίδια αρχή χρησιμοποίησε και η Apollo 13 το 1970 για να σωθεί μετά την έκρηξη στην υπηρεσιακή μονάδα. Η αποστολή θα διαρκέσει 10 ημέρες συνολικά.

Τα τεχνικά εμπόδια που ξεπεράστηκαν

Ο δρόμος μέχρι την 1η Απριλίου δεν ήταν χωρίς εμπόδια. Πριν από λίγες εβδομάδες, η NASA ανακάλυψε πρόβλημα με τη ροή ηλίου στο ανώτατο στάδιο του πυραύλου SLS, γνωστό ως ICPS. Το πρόβλημα εντοπίστηκε μετά από μια από τις δύο δοκιμές πλήρωσης καυσίμου και μπορούσε να διορθωθεί μόνο μέσα στο VAB — οπότε ο πύραυλος επέστρεψε εκεί στις 25 Φεβρουαρίου.

Η αιτία αποδείχτηκε σχετικά απλή: μια φθαρμένη στεγανοποίηση που αντικαταστάθηκε και δοκιμάστηκε επιτυχώς. Αντικαταστάθηκαν επίσης μπαταρίες στο Σύστημα Τερματισμού Πτήσης και στο Σύστημα Διαφυγής Εκτόξευσης. Η υπεύθυνη του προγράμματος Lori Glaze ανακοίνωσε ότι δεν θα γίνει τρίτη δοκιμή πλήρωσης καυσίμου — η επόμενη φορά που θα γεμίσουν οι δεξαμενές θα είναι την ημέρα της εκτόξευσης.

Το πλήρωμα σε καραντίνα

Οι τέσσερις αστροναύτες παρακολούθησαν την Εξέταση Ετοιμότητας Πτήσης εξ αποστάσεως από το Κέντρο Johnson στο Χιούστον. Στις 18 Μαρτίου μπαίνουν σε καραντίνα 14 ημερών, στις 27 Μαρτίου μεταβαίνουν στο Kennedy Space Center, και εκεί παραμένουν μέχρι την εκτόξευση.

Το επόμενο βήμα: η Σελήνη και ο Άρης

Η Artemis II είναι μόνο η αρχή. Μετά την αναδιοργάνωση του προγράμματος που ανακοίνωσε η NASA στις 27 Φεβρουαρίου, η πρώτη πραγματική προσεδάφιση στη Σελήνη από την εποχή του Apollo αναμένεται με την Artemis IV το 2028. Η Artemis III έχει επαναπροσδιοριστεί ως δοκιμαστική πτήση σε τροχιά γύρω από τη Γη.

Αυτό σημαίνει ότι η Artemis II είναι ουσιαστικά η γέφυρα — ο κρίκος που συνδέει την τελευταία επανδρωμένη πτήση γύρω από τη Σελήνη (Apollo 17, 1972) με την επόμενη γενιά εξερεύνησης που θα οδηγήσει τελικά και στον Άρη. Αν όλα πάνε καλά την 1η Απριλίου, για πρώτη φορά εδώ και μισό αιώνα, θα κοιτάζουμε ψηλά και θα ξέρουμε ότι εκεί έξω, γύρω από τη Σελήνη, κάπου στο σκοτάδι του διαστήματος, ταξιδεύουν πάλι άνθρωποι. 🌙