Ο ήλιος έχει ζώνες που παράγουν εκλάμψεις 6 φορές πιο συχνά και δεν ξέρουμε γιατί

Ο Ήλιος δεν είναι ένα ομοιόμορφο άστρο. Στην επιφάνειά του εμφανίζονται και εξαφανίζονται συνεχώς ηλιακές κηλίδες σκοτεινές περιοχές με ισχυρά μαγνητικά πεδία. Ορισμένες διαρκούν λίγες μέρες. Άλλες, πολύ πιο σπάνιες, επιμένουν για εβδομάδες, εξαφανίζονται πίσω από τον ορίζοντα του Ήλιου καθώς αυτός περιστρέφεται, και επιστρέφουν.

Αυτές οι μακρόβιες ηλιακές περιοχές είναι κάτι ξεχωριστό. Και σύμφωνα με νέα έρευνα, είναι επίσης πολύ πιο επικίνδυνες από ό,τι νομίζαμε.

Το Πρόβλημα Παρακολούθησης

Η NOAA παρακολουθεί τις ηλιακές κηλίδες από το 1972, αποδίδοντας σε κάθε μια ένα μοναδικό αριθμό. Το πρόβλημα: όταν μια περιοχή εξαφανίζεται πίσω από τον Ήλιο και επιστρέφει εβδομάδες αργότερα, παίρνει νέο αριθμό. Είναι σαν να χάνεις κάποιον στο πλήθος και όταν τον ξαναβρείς να μην τον αναγνωρίζεις γιατί άλλαξε ρούχα.

Οι ερευνήτριες Emily Mason και Kara Kniezewski αποφάσισαν να λύσουν αυτό το πρόβλημα χειροκίνητα. Εξέτασαν 1.611 αριθμούς NOAA μεταξύ 2011 και 2019 και εντόπισαν 101 διακριτές μακρόβιες ηλιακές περιοχές, που αντιστοιχούσαν σε 214 διαφορετικούς αριθμούς NOAA. Αυτές οι περιοχές αντιπροσωπεύουν περίπου το 13% του συνόλου.

Οι Αριθμοί που Προβληματίζουν

Αυτό που βρήκαν δεν ήταν απλώς ενδιαφέρον ήταν ανησυχητικό.

Οι μακρόβιες ηλιακές περιοχές είναι φυσικά μεγαλύτερες και περιέχουν περισσότερη συμπυκνωμένη μαγνητική ροή. Μέχρι εδώ αναμενόμενο. Αλλά όταν οι ερευνήτριες εξέτασαν πόσο μαγνητικά πολύπλοκες είναι αυτές οι περιοχές σε σχέση με τις κανονικές, βρήκαν παρόμοια κατανομή πολυπλοκότητας. Με άλλα λόγια, δεν φαίνεται να είναι πιο περίπλοκα μαγνητικά τοπία.

Κι όμως, παράγουν τέσσερις φορές περισσότερες C-class εκλάμψεις, πέντε φορές περισσότερες M-class, και έξι φορές περισσότερες X-class εκλάμψεις τις πιο ισχυρές που υπάρχουν. Για σύγκριση, μια X-class έκλαμψη μπορεί να προκαλέσει διακοπές ραδιοεπικοινωνιών σε ολόκληρη τη μισή Γη ταυτόχρονα.

Η Εξήγηση που Δεν Έχουμε Ακόμα

Η πιο πιθανή θεωρία είναι ότι αυτές οι μακρόβιες περιοχές είναι ριζωμένες βαθύτερα στο εσωτερικό του Ήλιου από τις κανονικές. Αυτό θα εξηγούσε τόσο τη μακροβιότητά τους όσο και την εκρηκτική τους δύναμη. Αλλά παραμένει θεωρία — δεν έχει επιβεβαιωθεί με δεδομένα.

Το ζήτημα έχει και πρακτική διάσταση. Για να βελτιώσουμε την πρόβλεψη του διαστημικού καιρού, χρειαζόμαστε να κατανοούμε ποιες περιοχές είναι πιο πιθανό να εκραγούν. Αν μια μακρόβια ηλιακή περιοχή είναι έξι φορές πιο πιθανό να παράγει X-class έκλαμψη, αυτό είναι κρίσιμη πληροφορία για τη διαχείριση δορυφόρων και την ασφάλεια αστροναυτών.

Το σύστημα αρίθμησης της NOAA θα χρειαστεί αναβάθμιση για να παρακολουθεί αυτόματα τις μακρόβιες περιοχές σε πολλαπλές περιστροφές. Αυτό απαιτεί περισσότερη υπολογιστική ισχύ και πόρους — που, με τους σημερινούς δημοσιονομικούς περιορισμούς, δεν είναι δεδομένο ότι θα υπάρξουν σύντομα.

Μέχρι τότε, ο Ήλιος κρατά κρυμμένο τμήμα του μυστικού του.

☀️