Ευρωπαϊκοί πύραυλοι: ποιος φτιάχνει τι και πόσο σηκώνει
Από τον Ariane 6 ως τον Spectrum και τα σχέδια για το 2030: όλοι οι ευρωπαϊκοί πύραυλοι σε έναν πίνακα, με σύγκριση με τον Falcon 9.
Σε αυτό το άρθρο8 ενότητες
- Οι ευρωπαϊκοί πύραυλοι σε έναν πίνακα
- Γιατί οι νέοι πύραυλοι είναι τόσο μικροί
- Οι δύο που ήδη πετούν: Ariane 6 και Vega C
- Ποιος φτιάχνει τι στη νέα γενιά ευρωπαϊκών πυραύλων
- Το European Launcher Challenge και η προθεσμία του 2027
- Τα σχέδια για πυραύλους κλάσης Falcon 9
- Τι θα κρίνει ποιος μένει στο παιχνίδι
- Συχνές ερωτήσεις
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2026 ο γερμανικός Spectrum έφτασε σε τροχιά με πέντε μικρούς δορυφόρους και ένα πείραμα. Ήταν ο πρώτος πύραυλος της νέας γενιάς ευρωπαϊκών εταιρειών που τα κατάφερε. Ο Spectrum σηκώνει έως 1.000 κιλά. Ένας Falcon 9 σηκώνει 22.800. Θα χρειάζονταν περίπου 23 Spectrum για να μεταφέρουν όσο φορτίο ένας πύραυλος της SpaceX. Αυτή η απόσταση εξηγεί πού βρίσκονται σήμερα οι ευρωπαϊκοί πύραυλοι: δύο μεγάλοι, μίας χρήσης, που ήδη πετούν, και μια ομάδα νεοφυών εταιρειών με μικρά οχήματα που μόλις αρχίζουν να φτάνουν στο διάστημα. Παρακάτω θα δεις σε έναν πίνακα ποιος φτιάχνει τι, πόσο σηκώνει ο καθένας σε σύγκριση με τον Falcon 9 και ποιος πετάει ήδη ή υπάρχει ακόμη μόνο στα σχέδια.
Οι ευρωπαϊκοί πύραυλοι σε έναν πίνακα
Ο πίνακας δείχνει το μέγιστο φορτίο που δηλώνει κάθε κατασκευαστής και το συγκρίνει με τα 22.800 κιλά του Falcon 9 σε χαμηλή τροχιά, όταν η πρώτη του βαθμίδα δεν ανακτάται. Η κατάσταση είναι αυτή των μέσων Οκτωβρίου 2026.
| Πύραυλος | Ποιος τον φτιάχνει | Μέγιστο φορτίο | Σε σχέση με τον Falcon 9 | Επαναχρησιμοποίηση | Κατάσταση |
|---|---|---|---|---|---|
| Falcon 9 (μέτρο σύγκρισης) | SpaceX, ΗΠΑ | 22.800 κιλά σε χαμηλή τροχιά (17.500 με ανάκτηση) | 100% | Ναι, η 1η βαθμίδα | Πετάει |
| Ariane 64 | ArianeGroup και Arianespace, Γαλλία | ~21.650 κιλά σε χαμηλή τροχιά | ~95% | Όχι | Πετάει |
| Ariane 62 | ArianeGroup και Arianespace, Γαλλία | 10.350 κιλά σε χαμηλή τροχιά | ~45% | Όχι | Πετάει |
| Vega C (ανοίγει σε νέα καρτέλα) | Avio, Ιταλία | 2.300 κιλά σε ηλιοσύγχρονη τροχιά | ~10% | Όχι | Πετάει |
| Spectrum | Isar Aerospace, Γερμανία | 1.000 κιλά σε χαμηλή τροχιά | ~4% | Όχι | Έφτασε σε τροχιά στη 2η πτήση, 5/9/2026 |
| RFA ONE (ανοίγει σε νέα καρτέλα) | Rocket Factory Augsburg, Γερμανία | 1.300 κιλά σε πολική τροχιά | ~6% | Όχι | Στην εξέδρα, χωρίς ημερομηνία πτήσης |
| Maia (ανοίγει σε νέα καρτέλα) | MaiaSpace, Γαλλία | 1.500 κιλά σε χαμηλή τροχιά (μίας χρήσης) | ~7% | Ναι, η 1η βαθμίδα (στα σχέδια) | Στόχος: 2ο εξάμηνο 2027 |
| Miura 5 (ανοίγει σε νέα καρτέλα) | PLD Space, Ισπανία | 540 κιλά σε ηλιοσύγχρονη τροχιά | ~2% | Μερικώς, η 1η βαθμίδα | Στόχος: τέλος 2026 ή αρχές 2027 |
| SL1 (ανοίγει σε νέα καρτέλα) | HyImpulse, Γερμανία | 600 κιλά σε χαμηλή τροχιά | ~3% | Δεν έχει ανακοινωθεί | Χωρίς ημερομηνία πτήσης |
| Πύραυλος της Latitude (ανοίγει σε νέα καρτέλα) (πρώην Zephyr) | Latitude, Γαλλία | 200 κιλά σε χαμηλή τροχιά | ~1% | Δεν έχει ανακοινωθεί | Στόχος: τέλη 2027 |
| OB-1 | HyPrSpace, Γαλλία | 235 κιλά σε χαμηλή τροχιά | ~1% | Δεν έχει ανακοινωθεί | Μόνο σχέδια, χωρίς ημερομηνία |
| Miura Next | PLD Space, Ισπανία | 13.580 κιλά σε χαμηλή τροχιά (10.200 με ανάκτηση) | ~60% | Ναι, η 1η βαθμίδα | Μόνο σχέδια, γύρω στο 2030 |
Δύο διευκρινίσεις βοηθούν να διαβαστεί σωστά ο πίνακας. Πρώτον, η χαμηλή τροχιά (LEO) απλώνεται από λίγες εκατοντάδες έως περίπου 2.000 χιλιόμετρα πάνω από τη Γη και εκεί βρίσκονται οι περισσότεροι δορυφόροι. Η ηλιοσύγχρονη και η πολική τροχιά περνούν πάνω από τους πόλους. Στην ηλιοσύγχρονη ένας δορυφόρος βλέπει κάθε σημείο του πλανήτη την ίδια ώρα της ημέρας, γι’ αυτό την προτιμούν οι δορυφόροι παρατήρησης της Γης. Για να φτάσει εκεί, ο ίδιος πύραυλος σηκώνει λιγότερο βάρος, οπότε για τους Vega C, RFA ONE και Miura 5 το ποσοστό υποτιμά λίγο τις δυνατότητές τους. Δεύτερον, για όσους πυραύλους δεν έχουν πετάξει, τα νούμερα είναι στόχοι σχεδίασης και όχι αποδεδειγμένες επιδόσεις.
Γιατί οι νέοι πύραυλοι είναι τόσο μικροί
Η SpaceX πραγματοποίησε 165 εκτοξεύσεις Falcon 9 μέσα στο 2025, σχεδόν μία κάθε δύο μέρες. Τις περισσότερες φορές η πρώτη βαθμίδα επιστρέφει και προσγειώνεται, και τότε ο πύραυλος σηκώνει έως 17.500 κιλά. Κανένας από τους νέους ευρωπαϊκούς πυραύλους δεν επιχειρεί να τον αντιμετωπίσει κατά μέτωπο.
Οι περισσότεροι ανήκουν στην κατηγορία των μικρών εκτοξευτών, που μεταφέρουν από 200 έως 1.500 κιλά. Πελάτες τους είναι εταιρείες και πανεπιστήμια με μικρούς δορυφόρους, που θέλουν να επιλέξουν μόνοι τους πότε και σε ποια τροχιά θα πάνε, αντί να περιμένουν θέση σε μια κοινή αποστολή δεκάδων δορυφόρων. Ο Spectrum, για παράδειγμα, μοιάζει σε μέγεθος με τον αμερικανικό Alpha της Firefly, που σηκώνει 1.030 κιλά, και είναι πολύ μεγαλύτερος από τον Electron της Rocket Lab, που σηκώνει 320.
Η τιμή ανά κιλό σε έναν μικρό πύραυλο είναι πολύ υψηλότερη από ό,τι σε έναν μεγάλο. Πόσο ακριβώς, το εξηγούμε στον οδηγό για το κόστος εκτόξευσης. Ο μικρός πύραυλος πουλά ευελιξία, όχι φθηνό κιλό. Για την Ευρώπη πουλά και κάτι ακόμα: τη δυνατότητα να στέλνει δικούς της δορυφόρους χωρίς να εξαρτάται από τα δρομολόγια ξένων πυραύλων.
Οι δύο που ήδη πετούν: Ariane 6 και Vega C
Ariane 6, ο βαρύς πύραυλος της Ευρώπης
Τον Ariane 6 τον κατασκευάζει η ArianeGroup, κοινοπραξία της Airbus και της Safran, και τον πουλά στους πελάτες η Arianespace. Πέταξε πρώτη φορά στις 9 Ιουλίου 2024 και έχει δύο εκδοχές. Ο Ariane 62, με δύο πλευρικούς επωθητές, σηκώνει 10.350 κιλά σε χαμηλή τροχιά. Ο Ariane 64, με τέσσερις, φτάνει περίπου τα 21.650, δηλαδή σχεδόν όσο ένας Falcon 9 που δεν ανακτάται. Η διαφορά είναι ότι κάθε Ariane 6 χρησιμοποιείται μία φορά.
Ως τα μέσα Οκτωβρίου 2026 ο Ariane 6 είχε πετάξει εννέα φορές, τέσσερις μέσα στη χρονιά. Πριν από το καλοκαίρι, σε δοκιμή παραλαβής κινητήρα, εντοπίστηκε πρόβλημα σε μια στροβιλοαντλία (turbopump) υγρού υδρογόνου, την αντλία που στέλνει το καύσιμο στον κινητήρα με μεγάλη πίεση. Το πρόγραμμα καθυστέρησε για επιπλέον ελέγχους στη γραμμή παραγωγής. Η Arianespace στοχεύει στην επιστροφή στις 23 Νοεμβρίου 2026 με 36 δορυφόρους Amazon Leo και πλέον υπολογίζει έξι πτήσεις για όλο το 2026, αντί για επτά ή οκτώ. Για το 2027 στοχεύει σε εννέα έως δέκα.
Η σύγκριση με τον Falcon 9 εδώ είναι αμείλικτη: έξι πτήσεις του Ariane 6 μέσα στο 2026 είναι όσες έκανε ο Falcon 9 σε περίπου δύο εβδομάδες του 2025. Ο γενικός διευθυντής της ESA, Josef Aschbacher, έχει παραδεχθεί δημόσια ότι η έλλειψη επαναχρησιμοποίησης είναι μειονέκτημα και ότι η Ευρώπη τη χρειάζεται για να ανταγωνιστεί.
Vega C, ο ιταλικός πύραυλος για μεσαίους δορυφόρους
Τον Vega C τον φτιάχνει η ιταλική Avio. Σηκώνει 2.300 κιλά σε ηλιοσύγχρονη τροχιά 700 χιλιομέτρων, ιδανικό μέγεθος για δορυφόρους παρατήρησης της Γης. Από το 2026 η Avio πουλά και εκτοξεύει τον πύραυλο μόνη της, χωρίς την Arianespace. Η πρώτη τέτοια πτήση έγινε στις 19 Μαΐου 2026 με την επιστημονική αποστολή SMILE και ακολούθησε στις 15 Σεπτεμβρίου ο δορυφόρος Sentinel-3C του προγράμματος Copernicus. Ο διάδοχός του, ο Vega E, θα έχει νέα ανώτερη βαθμίδα με κινητήρα μεθανίου και περίπου 25% περισσότερο φορτίο, με στόχο την πρώτη πτήση το 2027.
Ποιος φτιάχνει τι στη νέα γενιά ευρωπαϊκών πυραύλων
Isar Aerospace: ο μόνος που έχει φτάσει σε τροχιά
Η Isar Aerospace έχει έδρα κοντά στο Μόναχο και φτιάχνει σχεδόν όλο τον Spectrum μόνη της. Ο πύραυλος έχει ύψος 28 μέτρα και εννέα κινητήρες Aquila στην πρώτη βαθμίδα, που καίνε προπάνιο με υγρό οξυγόνο. Η δεύτερη βαθμίδα μπορεί να ανάψει ξανά στο διάστημα, άρα αφήνει δορυφόρους σε διαφορετικά σημεία χωρίς επιπλέον βαθμίδα.
Η πρώτη πτήση, στις 30 Μαρτίου 2025, τελείωσε μετά από περίπου 30 δευτερόλεπτα, όταν μια βαλβίδα άνοιξε απρόσμενα και ο πύραυλος έχασε τον έλεγχο. Η δεύτερη, στις 5 Σεπτεμβρίου 2026 από το Andøya της Νορβηγίας, έφτασε σε τροχιά. Η ESA τη χαρακτήρισε πρώτη τροχιακή εκτόξευση από την ηπειρωτική Ευρώπη, με την επιφύλαξη ότι η Ρωσία εκτοξεύει εδώ και δεκαετίες από το Πλεσέτσκ. Ημερομηνία για την τρίτη πτήση δεν έχει ανακοινωθεί.
Rocket Factory Augsburg: στην εξέδρα, χωρίς ημερομηνία
Η Rocket Factory Augsburg (RFA) φτιάχνει τον RFA ONE, ύψους 30 μέτρων. Έχει τρεις βαθμίδες, με την τρίτη, το Redshift, να λειτουργεί σαν διαστημικό ρυμουλκό: μετά τον διαχωρισμό, μεταφέρει δορυφόρους σε διαφορετικές τροχιές. Σύμφωνα με την ESA σηκώνει έως 1.300 κιλά σε πολική τροχιά 500 χιλιομέτρων. Θα εκτοξεύεται από το SaxaVord στα νησιά Σέτλαντ και θα είναι η πρώτη κάθετη τροχιακή εκτόξευση από βρετανικό έδαφος.
Ο δρόμος της ως τώρα ήταν ανώμαλος. Τον Αύγουστο του 2024 η πρώτη βαθμίδα καταστράφηκε σε δοκιμή στατικής πυροδότησης στην εξέδρα. Τον Μάρτιο του 2026 οι βαθμίδες έφτασαν ξανά στο SaxaVord, με στόχο πτήση το καλοκαίρι. Στις 28 Ιουλίου όμως η εταιρεία εντόπισε πρόβλημα στις δοκιμές και αποσυναρμολόγησε τον πύραυλο για έλεγχο. Τον Σεπτέμβριο ο RFA ONE στεκόταν ξανά στην εξέδρα, για δοκιμές πυροδότησης της πρώτης βαθμίδας, και στις 5 Οκτωβρίου η εταιρεία άλλαξε διευθύνοντα σύμβουλο, με τον Alexander Dahm στη θέση του Indulis Kalnins. Νέα ημερομηνία πτήσης δεν έχει ανακοινωθεί.
PLD Space: η Ισπανία με πύραυλο που θα ανακτάται
Η ισπανική PLD Space έχει ήδη πετάξει. Τον Οκτώβριο του 2023 εκτόξευσε από τη νότια Ισπανία τον μικρό υποτροχιακό Miura 1, σε αυτό που η ίδια παρουσίασε ως την πρώτη ιδιωτική διαστημική εκτόξευση στην Ευρώπη. Ο τροχιακός Miura 5 θα σηκώνει έως 540 κιλά σε ηλιοσύγχρονη τροχιά και θα εκτοξεύεται από το Κουρού. Η πρώτη του βαθμίδα θα πέφτει στη θάλασσα με αλεξίπτωτα, θα ανασύρεται και θα ξαναπετά.
Η PLD λέει ότι δουλεύει ακόμη για πρώτη πτήση πριν από το τέλος του 2026. Πηγές της ESA που μίλησαν στην ισπανική El Español τον Σεπτέμβριο του 2026 την τοποθετούν στο πρώτο ή στο δεύτερο τρίμηνο του 2027. Χρήματα πάντως η εταιρεία έχει: με τον τελευταίο γύρο χρηματοδότησης ξεπέρασε συνολικά τα 480 εκατομμύρια ευρώ.
MaiaSpace: το στοίχημα της ArianeGroup στην επαναχρησιμοποίηση
Η MaiaSpace ιδρύθηκε το 2022 ως θυγατρική της ArianeGroup, της εταιρείας που φτιάχνει τον μίας χρήσης Ariane 6. Ο δικός της πύραυλος, ο Maia, σχεδιάζεται με πρώτη βαθμίδα που θα προσγειώνεται σε πλωτή εξέδρα στη θάλασσα, όπως κάνει ο Falcon 9. Σε εκδοχή μίας χρήσης θα σηκώνει έως 1.500 κιλά σε χαμηλή τροχιά, και μια προαιρετική επιπλέον βαθμίδα θα προσθέτει έως 1.000. Όταν η βαθμίδα ανακτάται, το φορτίο θα είναι αισθητά μικρότερο.
Η εταιρεία εγκατέλειψε την ιδέα μιας πρώτης υποτροχιακής δοκιμής και στοχεύει απευθείας σε τροχιακή πτήση από το Κουρού το δεύτερο εξάμηνο του 2027. Έχει ήδη συμβόλαιο με τη Eutelsat για δορυφόρους OneWeb. Τα οικονομικά της όμως πιέζουν: το 2025 είχε ζημιές 37,5 εκατομμυρίων ευρώ και στις 25 Ιουνίου 2026 η ArianeGroup αποφάσισε να μην τη διαλύσει, ώστε να συνεχιστεί η προετοιμασία της πρώτης πτήσης.
Οι μικρότεροι: Latitude, HyImpulse, HyPrSpace, Skyrora
Η γαλλική Latitude, από τη Ρεμς, φτιάχνει διβάθμιο πύραυλο 19 μέτρων για έως 200 κιλά. Στις αρχές του 2026 σταμάτησε να τον αποκαλεί Zephyr, χωρίς να εξηγήσει γιατί, και τον Ιούλιο ανακοίνωσε ότι η πρώτη πειραματική πτήση θα γίνει στα τέλη του 2027 από το διαστημοδρόμιο Etlaq στο Ομάν.
Η γερμανική HyImpulse και η γαλλική HyPrSpace ποντάρουν στην υβριδική πρόωση: το καύσιμο είναι στερεό, ένα είδος παραφίνης ή πλαστικού, και καίγεται με υγρό οξυγόνο. Η λύση είναι απλούστερη και ασφαλέστερη από τους κινητήρες υγρών καυσίμων, επειδή το στερεό καύσιμο δεν μπορεί να αναμειχθεί κατά λάθος με το οξυγόνο. Η HyImpulse πέταξε τον υποτροχιακό SR75 τον Μάιο του 2024 στην Αυστραλία, ετοιμάζει δεύτερη πτήση του από το SaxaVord και αναπτύσσει τον τριβάθμιο SL1 για έως 600 κιλά, χωρίς ακόμη ημερομηνία. Η HyPrSpace μετέθεσε για το 2027 τον υποτροχιακό Baguette One, δοκιμαστικό πρόδρομο του τροχιακού OB-1 που θα σηκώνει 235 κιλά. Η σκωτσέζικη Skyrora, τέλος, ετοιμάζει νέα πτήση του υποτροχιακού Skylark L το 2027, ενώ τον τροχιακό Skylark XL τον τοποθετεί γύρω στο 2030.
Orbex: ο πύραυλος που δεν πέταξε ποτέ
Η βρετανική Orbex ανέπτυσσε τον Prime, μικρό πύραυλο 19 μέτρων με καύσιμο από ανανεώσιμες πηγές. Τον Φεβρουάριο του 2026, αφού δεν βρήκε νέους επενδυτές ούτε ολοκλήρωσε τη συγχώνευση με την The Exploration Company, μπήκε σε διαδικασία αφερεγγυότητας, χωρίς ο Prime να πετάξει ποτέ. Είναι η πιο καθαρή υπενθύμιση ότι σε αυτόν τον κλάδο τα χρήματα τελειώνουν συχνά πριν από τις δοκιμές.
Το European Launcher Challenge και η προθεσμία του 2027
Πίσω από τις περισσότερες νέες εταιρείες βρίσκεται ένα πρόγραμμα της ESA, το European Launcher Challenge. Αντί να σχεδιάσει η ίδια τον επόμενο πύραυλο, όπως έκανε με τους Ariane, η ESA αγοράζει εκτοξεύσεις από ιδιωτικές εταιρείες και συγχρηματοδοτεί την εξέλιξή τους. Είναι το μοντέλο που ακολούθησε η NASA με τη SpaceX πριν από δύο δεκαετίες.
Τον Ιούλιο του 2025 η ESA προεπέλεξε πέντε εταιρείες: Isar Aerospace, RFA, PLD Space, MaiaSpace και Orbex. Τον Νοέμβριο του 2025 τα κράτη μέλη δέσμευσαν για το πρόγραμμα περίπου 902 εκατομμύρια ευρώ. Στις 27 Αυγούστου 2026 υπογράφηκαν οι τρεις πρώτες συμβάσεις: 197,8 εκατομμύρια για την Isar, 186,9 για την RFA και 158,9 για την PLD Space. Για τη MaiaSpace είχαν δεσμευτεί 184,9 εκατομμύρια, όμως η σύμβασή της ήταν ακόμη υπό διαπραγμάτευση στις αρχές Οκτωβρίου. Η θέση της Orbex έμεινε κενή.
Τα χρήματα δεν δίνονται μπροστά. Κάθε εταιρεία πρέπει να πετύχει τροχιακή εκτόξευση πριν από το 2028 και στη συνέχεια η ESA αγοράζει πτήσεις έως το 2030. Ένα δεύτερο σκέλος χρηματοδοτεί βελτιωμένες, μεγαλύτερες εκδοχές των πυραύλων, που πρέπει να επιδειχθούν ως το τέλος του 2028. Οι λεπτομέρειες υπάρχουν στη σελίδα του προγράμματος στην ESA (ανοίγει σε νέα καρτέλα). Μέχρι στιγμής, την πρώτη προϋπόθεση την έχει εκπληρώσει μόνο η Isar.
Τα σχέδια για πυραύλους κλάσης Falcon 9
Αν κοιτάξει κανείς μόνο ό,τι πετάει σήμερα, η Ευρώπη δεν έχει τίποτα ανάμεσα στον Vega C και στον Ariane 62, και τίποτα επαναχρησιμοποιήσιμο. Τα σχέδια για να κλείσει αυτό το κενό είναι αργά.
Το πιο φιλόδοξο είναι ο Miura Next της PLD Space: θα σηκώνει περίπου 13.580 κιλά σε χαμηλή τροχιά ως μίας χρήσης ή 10.200 όταν η πρώτη βαθμίδα ανακτάται σε πλωτή εξέδρα, δηλαδή περίπου το 60% ενός Falcon 9. Η εταιρεία τον συνδέει με την κάψουλα Lince για πληρώματα, όμως η πρώτη πτήση τοποθετείται γύρω στο 2030. Ο Maia θα είναι ο πρώτος που θα δοκιμάσει την ανάκτηση βαθμίδας, με στόχο το 2028, και ο Vega E θα δώσει στην Avio 25% περισσότερο φορτίο από το 2027. Ακόμη και στις ΗΠΑ πάντως, οι αμερικανικές εταιρείες πυραύλων που θέλουν να ανταγωνιστούν τον Falcon 9 βρίσκονται ακόμη στις πρώτες τους πτήσεις.
Τι θα κρίνει ποιος μένει στο παιχνίδι
Η επόμενη ημερομηνία που μετράει είναι το τέλος του 2027. Ως τότε η RFA, η PLD Space και η MaiaSpace πρέπει να φτάσουν σε τροχιά για να κρατήσουν τα χρήματα της ESA, και καμία δεν έχει ακόμη ορίσει σταθερή ημερομηνία πτήσης. Η Orbex έδειξε τι γίνεται όταν η χρηματοδότηση τελειώνει πρώτη.
Ο στόχος της Ευρώπης δεν είναι να φτιάξει αύριο έναν δεύτερο Falcon 9. Είναι να έχει δύο ή τρεις αξιόπιστους μικρούς πυραύλους για τους δικούς της δορυφόρους και, ως το 2030, τουλάχιστον έναν επαναχρησιμοποιήσιμο μεσαίου μεγέθους. Αν η Isar αποκτήσει ρυθμό και ένας ακόμη από τους τρεις πετύχει μέσα στο 2027, η Ευρώπη θα έχει για πρώτη φορά πραγματικό ανταγωνισμό μέσα στα σύνορά της. Τότε θα φανεί αν τα 23 Spectrum που χωρούν σε έναν Falcon 9 ήταν απλώς το σημείο εκκίνησης. 🚀
Συχνές ερωτήσεις για τους ευρωπαϊκούς πυραύλους
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος ευρωπαϊκός πύραυλος;
Ο μεγαλύτερος ευρωπαϊκός πύραυλος είναι ο Ariane 64, η εκδοχή του Ariane 6 με τέσσερις πλευρικούς επωθητές. Σηκώνει περίπου 21.650 κιλά σε χαμηλή τροχιά, σχεδόν όσο ένας Falcon 9 της SpaceX όταν η πρώτη του βαθμίδα δεν ανακτάται. Τον κατασκευάζει η ArianeGroup και τον εκμεταλλεύεται εμπορικά η Arianespace, με εκτοξεύσεις από το Κουρού της Γαλλικής Γουιάνας. Σε αντίθεση με τον Falcon 9, είναι πύραυλος μίας χρήσης.
Υπάρχει ευρωπαϊκός επαναχρησιμοποιήσιμος πύραυλος;
Τον Οκτώβριο του 2026 δεν πετάει κανένας ευρωπαϊκός επαναχρησιμοποιήσιμος πύραυλος. Οι Ariane 6, Vega C και Spectrum είναι μίας χρήσης. Η ισπανική PLD Space σχεδιάζει να ανακτά την πρώτη βαθμίδα του Miura 5 από τη θάλασσα και ετοιμάζει τον μεγαλύτερο Miura Next, ενώ η γαλλική MaiaSpace σχεδιάζει τον Maia με πρώτη βαθμίδα που θα προσγειώνεται σε πλωτή εξέδρα. Η πρώτη ανάκτηση βαθμίδας του Maia τοποθετείται το 2028 (προς ενημέρωση μετά το γεγονός).
Από πού εκτοξεύονται οι ευρωπαϊκοί πύραυλοι;
Οι περισσότεροι ευρωπαϊκοί πύραυλοι εκτοξεύονται από το Διαστημικό Κέντρο της Γουιάνας στο Κουρού, στη Νότια Αμερική: εκεί πετούν οι Ariane 6 και Vega C και εκεί θα πετάξουν οι Miura 5 και Maia. Ο Spectrum της Isar Aerospace εκτοξεύεται από το Andøya στη βόρεια Νορβηγία και ο RFA ONE θα εκτοξευτεί από το SaxaVord στα νησιά Σέτλαντ της Σκωτίας. Η γαλλική Latitude σχεδιάζει την πρώτη της πτήση από το Etlaq στο Ομάν. Το Κουρού προτιμάται επειδή βρίσκεται κοντά στον ισημερινό, όπου η περιστροφή της Γης δίνει στον πύραυλο επιπλέον ταχύτητα.
Μπορεί η Ευρώπη να στείλει ανθρώπους στο διάστημα με δικό της πύραυλο;
Όχι, η Ευρώπη δεν έχει σήμερα δικό της πύραυλο ή σκάφος για αστροναύτες, και οι Ευρωπαίοι αστροναύτες πετούν με αμερικανικά ή ρωσικά σκάφη. Τον Σεπτέμβριο του 2026 η ESA υπέγραψε με την The Exploration Company σύμβαση για μια αποστολή επίδειξης του φορτηγού σκάφους Nyx προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, με εκτόξευση από Ariane 64. Τα κράτη μέλη της ESA ζήτησαν επίσης να αναπτυχθεί ευρωπαϊκή ικανότητα μεταφοράς πληρώματος, ενώ η PLD Space σχεδιάζει την κάψουλα Lince για τον μελλοντικό Miura Next.
Το άρθρο δημιουργήθηκε με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίστηκε σε αξιόπιστες επιστημονικές πηγές. Η τελική επιμέλεια και ο έλεγχος έγιναν από την ομάδα του Infinite Odyssey πριν τη δημοσίευση. Για περισσότερες διαστημικές ειδήσεις στα ελληνικά, μείνετε συντονισμένοι.
Newsletter
Ο μήνας στο διάστημα
Μία φορά τον μήνα: τα σημαντικότερα γεγονότα, τα νέα μας άρθρα και τι θα δεις στον ουρανό πάνω από την Ελλάδα. Χωρίς spam, διαγραφή με ένα κλικ.
