Κλιματική αλλαγή και διάστημα: πώς οι δορυφόροι μετρούν και βοηθούν τον πλανήτη

Η στάθμη της θάλασσας, οι πάγοι της Γροιλανδίας και οι διαρροές μεθανίου μετριούνται σήμερα από το διάστημα. Πώς οι δορυφόροι έγιναν το βασικό εργαλείο για την κλιματική αλλαγή, τι υπόσχεται η ηλιακή ενέργεια από τροχιά και ποιο κλιματικό κόστος έχει η ίδια η διαστημική δραστηριότητα.

· · Ενημερώθηκε · 10 λεπτά ανάγνωση

Ο δορυφόρος Sentinel-6 με τα χρυσά θερμικά καλύμματα και το ηλιακό πάνελ σε τροχιά πάνω από τη Γη, για τη μέτρηση της στάθμης της θάλασσας
Ο Sentinel-6, ο δορυφόρος της Ευρώπης και των ΗΠΑ που μετρά τη στάθμη των ωκεανών με ακρίβεια εκατοστού. Πηγή: ESA
Σε αυτό το άρθρο9 ενότητες
  1. Γιατί το κλίμα μετριέται από το διάστημα
  2. Τα μάτια στον ουρανό: Copernicus και Sentinel
  3. GRACE-FO: ζυγίζοντας τον πλανήτη
  4. Η εποχή της λογοδοσίας για τις εκπομπές
  5. Ηλιακή ενέργεια από το διάστημα
  6. Το κλιματικό αποτύπωμα του ίδιου του διαστήματος
  7. Η Γη που αλλάζει, μετρημένη από τροχιά
  8. Δεν υπάρχει πλανήτης Β
  9. Συχνές ερωτήσεις

Από το 1993 οι δορυφόροι μετρούν το ύψος των ωκεανών με ακρίβεια λίγων εκατοστών, περνώντας ξανά και ξανά πάνω από τα ίδια σημεία. Σε τριάντα χρόνια η μέση στάθμη ανέβηκε περίπου 10 εκατοστά, και ο ρυθμός ανόδου υπερδιπλασιάστηκε. Κανένα δίκτυο σταθμών στις ακτές δεν θα μπορούσε να το δείξει τόσο καθαρά. Η σχέση ανάμεσα στην κλιματική αλλαγή και το διάστημα δεν αφορά αποικίες στον Άρη: αφορά το ότι από τροχιά βλέπουμε ολόκληρο τον πλανήτη μας όπως δεν τον βλέπουμε από πουθενά αλλού.

Σε αυτόν τον οδηγό εξηγούμε τι μετρούν οι δορυφόροι για το κλίμα, πώς αλλάζει ο έλεγχος των εκπομπών, τι υπόσχεται η ηλιακή ενέργεια από τροχιά και ποιο κλιματικό κόστος έχει η ίδια η διαστημική δραστηριότητα.

Γιατί το κλίμα μετριέται από το διάστημα

Οι κλιματολόγοι λένε συχνά ότι δεν μπορείς να διαχειριστείς αυτό που δεν μετράς. Οι μετεωρολογικοί σταθμοί, τα πλοία και οι πλωτήρες στους ωκεανούς δίνουν εξαιρετικές μετρήσεις, αλλά σε συγκεκριμένα σημεία. Οι ωκεανοί, που καλύπτουν το 70% της επιφάνειας, οι πόλοι, οι έρημοι και τα τροπικά δάση μένουν σε μεγάλο βαθμό χωρίς μετρήσεις από το έδαφος.

Οι δορυφόροι λύνουν αυτό το πρόβλημα. Οι περισσότεροι δορυφόροι παρατήρησης της Γης πετούν σε ηλιοσύγχρονη τροχιά, περνώντας πάνω από κάθε σημείο την ίδια τοπική ώρα, ώστε οι εικόνες να συγκρίνονται μεταξύ τους χρόνο με τον χρόνο. Ο διεθνής οργανισμός που συντονίζει την παρακολούθηση του κλίματος έχει ορίσει 55 βασικές κλιματικές μεταβλητές, από τη θερμοκρασία της θάλασσας ως το διοξείδιο του άνθρακα, και περίπου οι μισές μπορούν να μετρηθούν σε παγκόσμια κλίμακα μόνο από το διάστημα. Τα δεδομένα αυτά, πάνω από 40 χρόνια συνεχών μετρήσεων, είναι η ραχοκοκαλιά των κλιματικών μοντέλων και των εκθέσεων της IPCC.

Η ιστορία ξεκίνησε το 1960 με τον TIROS-1, τον πρώτο μετεωρολογικό δορυφόρο, που έστειλε τις πρώτες εικόνες νεφών από το διάστημα. Το 1972 ακολούθησε ο πρώτος Landsat, και η σειρά του συνεχίζεται ως σήμερα: πάνω από πενήντα χρόνια εικόνων από τις ίδιες περιοχές, που δείχνουν πόλεις να μεγαλώνουν, δάση να χάνονται και παγετώνες να υποχωρούν. Από το 1979 οι δορυφόροι μετρούν και τη θερμοκρασία της ατμόσφαιρας σε όλο τον πλανήτη. Κάποιοι βλέπουν τη Γη από πολύ μακριά: ο αμερικανικός DSCOVR, 1,5 εκατομμύριο χιλιόμετρα μακριά προς τον Ήλιο, φωτογραφίζει ολόκληρο το φωτισμένο πρόσωπο του πλανήτη πολλές φορές τη μέρα και βοηθά να μετρηθεί πόσο ηλιακό φως αντανακλά η Γη πίσω στο διάστημα, ένα από τα βασικά νούμερα του ενεργειακού ισοζυγίου του κλίματος.

Υπάρχουν σήμερα χιλιάδες δορυφόροι γύρω από τη Γη, οι περισσότεροι για επικοινωνίες. Αυτοί που μετρούν το κλίμα είναι λίγες δεκάδες, αλλά παράγουν μερικά από τα πιο πολύτιμα δεδομένα της επιστήμης.

Τα μάτια στον ουρανό: Copernicus και Sentinel

Η Ευρώπη έχει χτίσει το μεγαλύτερο πρόγραμμα παρατήρησης της Γης στον κόσμο, το Copernicus, με μια οικογένεια δορυφόρων που λέγονται Sentinel και δεδομένα ελεύθερα για όλους. Οι Sentinel-2 φωτογραφίζουν κάθε λίγες μέρες όλη την ξηρά, παρακολουθώντας δάση, καλλιέργειες και καμένες εκτάσεις. Οι Sentinel-3 μετρούν τη θερμοκρασία και το χρώμα των ωκεανών. Ο Sentinel-5P χαρτογραφεί καθημερινά ρύπους και μεθάνιο σε όλη την ατμόσφαιρα, από το έδαφος ως τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας.

Τον Αύγουστο του 2023 η πυρκαγιά του Έβρου, η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έκαψε πάνω από 900 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι εικόνες των Sentinel έδειχναν την έκταση της καταστροφής σε σχεδόν πραγματικό χρόνο και βοήθησαν να χαρτογραφηθούν οι καμένες περιοχές. Πολλές από τις πιο εντυπωσιακές φωτογραφίες της Γης από το διάστημα προέρχονται από τέτοιους δορυφόρους. Και η Ελλάδα αποκτά πλέον δικούς της μικρούς δορυφόρους παρατήρησης, με το Εθνικό Πρόγραμμα Μικροδορυφόρων που υλοποιεί ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος, με την παρακολούθηση των πυρκαγιών και των ακτών ανάμεσα στους στόχους του.

Για τη θάλασσα, η Ευρώπη συνεργάζεται με τις ΗΠΑ στους δορυφόρους Sentinel-6. Ο πρώτος, ο Sentinel-6 Michael Freilich, εκτοξεύτηκε το 2020, και ο δεύτερος, ο Sentinel-6B, τον Νοέμβριο του 2025. Από ύψος 1.336 χιλιομέτρων στέλνουν παλμούς ραντάρ προς τη θάλασσα και μετρούν πόσο χρόνο κάνουν να γυρίσουν, βρίσκοντας το ύψος του νερού με ακρίβεια εκατοστού. Είναι η συνέχεια μιας σειράς που ξεκίνησε το 1992 με τον αμερικανογαλλικό TOPEX/Poseidon και είναι από τα καλύτερα παραδείγματα της συνεργασίας ESA και NASA.

Γράφημα με πέντε δορυφόρους που μετρούν την κλιματική αλλαγή, τον Sentinel-6, τους GRACE-FO, τον Sentinel-5P, τους Sentinel-2 και τον CO2M, με το τι μετρά ο καθένας και τα βασικά τους νούμερα

GRACE-FO: ζυγίζοντας τον πλανήτη

Η πιο ευφυής ίσως κλιματική αποστολή είναι οι GRACE-FO της NASA και του γερμανικού κέντρου GFZ. Δύο δορυφόροι πετούν ο ένας πίσω από τον άλλο σε απόσταση περίπου 220 χιλιομέτρων και μετρούν συνεχώς την απόσταση μεταξύ τους με ακρίβεια μικρότερη από το πάχος μιας τρίχας. Όταν περνούν πάνω από μια περιοχή με περισσότερη μάζα, ο μπροστινός επιταχύνεται λίγο και η απόσταση αλλάζει. Από αυτές τις μικροσκοπικές αλλαγές οι επιστήμονες φτιάχνουν χάρτες της βαρύτητας της Γης κάθε μήνα.

Επειδή ο πάγος και το νερό έχουν μάζα, οι χάρτες αυτοί δείχνουν πού χάνεται πάγος και πού αδειάζουν οι υπόγειοι υδροφορείς. Από το 2002, με την πρώτη αποστολή GRACE και τη συνέχειά της, η Γροιλανδία χάνει κατά μέσο όρο περίπου 270 δισεκατομμύρια τόνους πάγου τον χρόνο. Ουσιαστικά, οι δύο δορυφόροι ζυγίζουν τον πλανήτη κάθε μήνα. Οι ίδιοι χάρτες έδειξαν πόσο γρήγορα αδειάζουν οι υπόγειοι υδροφορείς σε περιοχές όπως η Καλιφόρνια και η βόρεια Ινδία, όπου οι αγρότες αντλούν περισσότερο νερό από όσο αναπληρώνει η βροχή, πληροφορία που καμία μέτρηση από το έδαφος δεν έδινε τόσο καθαρά.

Η εποχή της λογοδοσίας για τις εκπομπές

Ως πρόσφατα οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου υπολογίζονταν κυρίως από τις δηλώσεις των ίδιων των χωρών και των εταιρειών. Οι δορυφόροι αλλάζουν αυτή την εικόνα. Ο MethaneSAT, που εκτοξεύτηκε τον Μάρτιο του 2024 από την περιβαλλοντική οργάνωση Environmental Defense Fund, έχασε την επαφή με τη Γη τον Ιούνιο του 2025, αλλά στους μήνες που λειτούργησε έδειξε ότι οι διαρροές μεθανίου σε περιοχές παραγωγής πετρελαίου και αερίου ήταν πολλαπλάσιες από τις επίσημες εκτιμήσεις. Το μεθάνιο ζεσταίνει τον πλανήτη πολύ περισσότερο από το διοξείδιο του άνθρακα στις πρώτες δεκαετίες, οπότε το να βρεθούν και να κλείσουν οι διαρροές είναι από τους πιο γρήγορους τρόπους να μειωθεί η θέρμανση.

Το επόμενο μεγάλο βήμα είναι το CO2M του Copernicus, μια ομάδα δορυφόρων που θα μετρούν το διοξείδιο του άνθρακα από ανθρώπινες δραστηριότητες με αρκετή λεπτομέρεια για να ξεχωρίζουν πόλεις και μεγάλους σταθμούς ενέργειας. Ο πρώτος σχεδιάζεται να εκτοξευτεί το 2027 και οι επόμενοι το 2028 και το 2029. Τα δεδομένα του θα τροφοδοτούν το ευρωπαϊκό σύστημα ελέγχου των εκπομπών και τον διεθνή απολογισμό της Συμφωνίας του Παρισιού. Για πρώτη φορά, οι χώρες δεν θα δηλώνουν απλώς τις εκπομπές τους: θα μπορούν να ελεγχθούν ανεξάρτητα.

Στις ΗΠΑ η εικόνα είναι πιο αβέβαιη. Ο προϋπολογισμός που πρότεινε ο Λευκός Οίκος για το 2026 ζητούσε τον τερματισμό αρκετών κλιματικών αποστολών της NASA, ανάμεσά τους των δορυφόρων OCO που μετρούν το διοξείδιο του άνθρακα από το 2014, παρότι ήταν σε καλή κατάσταση. Η διαμάχη έδειξε πόσο εύθραυστες είναι οι μακροχρόνιες σειρές μετρήσεων, που αξίζουν ακριβώς επειδή δεν διακόπτονται.

Ηλιακή ενέργεια από το διάστημα

Η ιδέα την περιέγραψε πρώτος ο Αμερικανός μηχανικός Peter Glaser το 1968, την εποχή που η ανθρωπότητα ετοιμαζόταν να πάει στη Σελήνη: μεγάλα ηλιακά πάνελ σε τροχιά, όπου ο Ήλιος λάμπει σχεδόν συνεχώς και χωρίς σύννεφα, που στέλνουν την ενέργεια στη Γη με μικροκύματα. Μια κεραία στο έδαφος τη μετατρέπει ξανά σε ρεύμα. Το πλεονέκτημα είναι ότι μια τέτοια πηγή δεν σταματά τη νύχτα ούτε όταν βρέχει. Θα μπορούσε να καλύπτει τη βασική ζήτηση ρεύματος χωρίς τις τεράστιες μπαταρίες που χρειάζονται σήμερα οι ανανεώσιμες πηγές.

Τα τελευταία χρόνια η ιδέα πέρασε από το χαρτί στις πρώτες δοκιμές. Το 2023 το πείραμα MAPLE του Caltech έδειξε σε τροχιά ότι η ασύρματη μεταφορά ενέργειας λειτουργεί και μπορεί να κατευθυνθεί προς συγκεκριμένο σημείο. Η Ιαπωνία ετοιμάζει έναν μικρό δορυφόρο, το OHISAMA, που θα στείλει περίπου ένα κιλοβάτ σε επίγειο σταθμό, η Κίνα έχει ανακοινώσει σχέδια για μεγάλο σταθμό σε γεωστατική τροχιά ως το 2050, και η ESA μελετά τη βιωσιμότητα της ιδέας στο πρόγραμμα SOLARIS.

Τα οικονομικά όμως παραμένουν το μεγάλο εμπόδιο. Μελέτη της NASA το 2024 εκτίμησε ότι με τη σημερινή τεχνολογία η ηλιακή ενέργεια από το διάστημα θα κόστιζε 12 έως 80 φορές περισσότερο από τις ανανεώσιμες πηγές στη Γη. Η εξίσωση αλλάζει μόνο αν το κόστος εκτόξευσης πέσει δραστικά και η κατασκευή μεγάλων δομών σε τροχιά γίνει ρουτίνα, κάτι που δεν αναμένεται πριν από αρκετές δεκαετίες.

Το κλιματικό αποτύπωμα του ίδιου του διαστήματος

Υπάρχει και η άλλη πλευρά. Οι πύραυλοι που καίνε κηροζίνη αφήνουν αιθάλη απευθείας στη στρατόσφαιρα, όπου δεν τη ξεπλένει η βροχή. Εκεί μένει για χρόνια και, σύμφωνα με μελέτες, ζεσταίνει την ατμόσφαιρα εκατοντάδες φορές πιο αποτελεσματικά από την ίδια ποσότητα αιθάλης κοντά στο έδαφος. Οι συνολικές εκπομπές των εκτοξεύσεων είναι ακόμη πολύ μικρές σε σύγκριση με την αεροπορία, αλλά αυξάνονται γρήγορα.

Ένα δεύτερο ζήτημα είναι η επιστροφή. Οι δορυφόροι των μεγάλων δικτύων σχεδιάζονται να καίγονται στην ατμόσφαιρα στο τέλος της ζωής τους, ώστε να μη μένουν ως διαστημικά σκουπίδια. Καθώς καίγονται, αφήνουν σωματίδια οξειδίου του αλουμινίου. Μια μελέτη του 2024 υπολόγισε ότι το 2022 οι δορυφόροι που κάηκαν άφησαν περίπου 17 τόνους τέτοιων σωματιδίων, ποσότητα που μπορεί να φτάσει τους εκατοντάδες τόνους τον χρόνο με τους μεγάλους αστερισμούς δορυφόρων. Τα σωματίδια αυτά μπορεί να επιταχύνουν την καταστροφή του όζοντος, και οι επιστήμονες ζητούν να μελετηθούν πριν η επιστροφή χιλιάδων δορυφόρων τον χρόνο γίνει κανονικότητα.

Η Γη που αλλάζει, μετρημένη από τροχιά

Μερικές από τις πιο απρόσμενες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής φάνηκαν χάρη στο διάστημα. Μελέτη του 2025 έδειξε ότι το νερό από τους πάγους που λιώνουν ανακατανέμει τη μάζα του πλανήτη προς τον ισημερινό και επιβραδύνει ελαφρά την περιστροφή της Γης. Η διάρκεια της μέρας μεγαλώνει κατά λίγα χιλιοστά του δευτερολέπτου ανά αιώνα, με ρυθμό που δεν έχει υπάρξει στα τελευταία 3,6 εκατομμύρια χρόνια. Η αλλαγή είναι μικρή για τους ανθρώπους, αλλά μετρά για τα συστήματα GPS και την πλοήγηση των διαστημικών σκαφών.

Το διάστημα χρησιμοποιείται και ως εργαστήριο για τη γεωργία του μέλλοντος. Στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό οι αστροναύτες καλλιεργούν μαρούλια, ραπανάκια και λουλούδια, ενώ στη Γη η αποθήκη σπόρων της Σβάλμπαρντ φυλά αντίγραφα της βιοποικιλότητας των καλλιεργειών για την περίπτωση κλιματικών καταστροφών. Τη σύνδεση των δύο την εξετάζουμε στο άρθρο για τους σπόρους της Σβάλμπαρντ.

Δεν υπάρχει πλανήτης Β

Η ιδέα ότι το διάστημα θα μας σώσει από την κλιματική αλλαγή, με μετακόμιση σε άλλο κόσμο, είναι μύθος: ο Άρης είναι πολύ πιο αφιλόξενος από οποιαδήποτε εκδοχή της Γης που μπορούμε να φανταστούμε. Αυτό που δίνει πραγματικά το διάστημα είναι γνώση. Οι δορυφόροι μάς λένε πόσο γρήγορα ανεβαίνει η θάλασσα, πού λιώνουν οι πάγοι και ποιος εκπέμπει πόσο, και τα στοιχεία τους είναι ελεύθερα για κάθε κυβέρνηση, ερευνητή και πολίτη, όπως οι μετρήσεις της NASA για τη στάθμη της θάλασσας (ανοίγει σε νέα καρτέλα).

Η κλιματική αλλαγή θα κριθεί στη Γη, με τις αποφάσεις που θα πάρουμε εδώ. Το διάστημα δεν είναι η διέξοδος από αυτές τις αποφάσεις, είναι το όργανο που μας δείχνει χωρίς περιθώριο αμφιβολίας πόσο επείγουν. 🛰️

Συχνές ερωτήσεις για την κλιματική αλλαγή και το διάστημα

Πώς βοηθούν οι δορυφόροι στη μελέτη της κλιματικής αλλαγής;

Οι δορυφόροι είναι το μόνο εργαλείο που βλέπει ολόκληρο τον πλανήτη με τον ίδιο τρόπο, μέρα και νύχτα, ακόμη και πάνω από ωκεανούς, ερήμους και πόλους. Μετρούν τη στάθμη της θάλασσας, τη μάζα των πάγων, τη θερμοκρασία, τα δάση, τα σύννεφα και τα αέρια του θερμοκηπίου. Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος, περίπου οι μισές από τις βασικές κλιματικές μεταβλητές που παρακολουθούν οι επιστήμονες μπορούν να μετρηθούν σε παγκόσμια κλίμακα μόνο από το διάστημα. Τα δεδομένα τους τροφοδοτούν τα κλιματικά μοντέλα και τις εκθέσεις της IPCC.

Πόσο έχει ανέβει η στάθμη της θάλασσας σύμφωνα με τους δορυφόρους;

Οι δορυφόροι μετρούν συνεχώς τη στάθμη των ωκεανών από το 1993. Ως το 2023 η μέση στάθμη είχε ανέβει περίπου 10 εκατοστά, σύμφωνα με τη NASA, και ο ρυθμός ανόδου είχε υπερδιπλασιαστεί, από περίπου 2,1 χιλιοστά τον χρόνο το 1993 σε περίπου 4,5 χιλιοστά τον χρόνο το 2023. Τη σειρά αυτή συνεχίζουν σήμερα οι δορυφόροι Sentinel-6 της Ευρώπης και των ΗΠΑ, με τον δεύτερο να εκτοξεύεται τον Νοέμβριο του 2025.

Τι είναι το CO2M;

Το CO2M είναι μια ομάδα ευρωπαϊκών δορυφόρων του προγράμματος Copernicus που θα μετρούν το διοξείδιο του άνθρακα από ανθρώπινες δραστηριότητες με αρκετή λεπτομέρεια για να ξεχωρίζουν μεμονωμένες πόλεις και μεγάλους σταθμούς ενέργειας. Ο πρώτος δορυφόρος σχεδιάζεται να εκτοξευτεί το 2027 και οι επόμενοι το 2028 και το 2029. Τα δεδομένα του θα βοηθούν να ελέγχονται ανεξάρτητα οι εκπομπές που δηλώνουν οι χώρες στο πλαίσιο της Συμφωνίας του Παρισιού. (Προς ενημέρωση μετά την εκτόξευση.)

Τι είναι η ηλιακή ενέργεια από το διάστημα;

Η ηλιακή ενέργεια από το διάστημα είναι η ιδέα να μπαίνουν μεγάλα ηλιακά πάνελ σε τροχιά, όπου ο Ήλιος λάμπει σχεδόν συνεχώς και χωρίς σύννεφα, και η ενέργεια να στέλνεται στη Γη με μικροκύματα ή λέιζερ. Το 2023 το πείραμα MAPLE του Caltech έδειξε για πρώτη φορά σε τροχιά ότι η ασύρματη μεταφορά ενέργειας λειτουργεί. Μελέτη της NASA το 2024 εκτίμησε όμως ότι με τη σημερινή τεχνολογία θα κόστιζε 12 έως 80 φορές περισσότερο από τις ανανεώσιμες πηγές στη Γη.

Ρυπαίνουν οι πύραυλοι και οι δορυφόροι την ατμόσφαιρα;

Ναι, αν και σε πολύ μικρότερη κλίμακα από άλλους τομείς. Οι πύραυλοι που καίνε κηροζίνη αφήνουν αιθάλη απευθείας στη στρατόσφαιρα, όπου μένει χρόνια και ζεσταίνει την ατμόσφαιρα πολύ πιο αποτελεσματικά από την ίδια ποσότητα αιθάλης κοντά στο έδαφος. Οι δορυφόροι που καίγονται στην επιστροφή αφήνουν σωματίδια οξειδίου του αλουμινίου, που μπορεί να επηρεάζουν το όζον. Με τις χιλιάδες νέες εκτοξεύσεις και επιστροφές κάθε χρόνο, οι επιστήμονες ζητούν να μετρηθούν και να ρυθμιστούν αυτές οι επιπτώσεις.

Το άρθρο δημιουργήθηκε με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίστηκε σε αξιόπιστες επιστημονικές πηγές. Η τελική επιμέλεια και ο έλεγχος έγιναν από την ομάδα του Infinite Odyssey πριν τη δημοσίευση. Για περισσότερες διαστημικές ειδήσεις στα ελληνικά, μείνετε συντονισμένοι.

Newsletter

Ο μήνας στο διάστημα

Μία φορά τον μήνα: τα σημαντικότερα γεγονότα, τα νέα μας άρθρα και τι θα δεις στον ουρανό πάνω από την Ελλάδα. Χωρίς spam, διαγραφή με ένα κλικ.

Θα σου στείλουμε ένα email για να επιβεβαιώσεις την εγγραφή. Δες την πολιτική απορρήτου.

Σχεδόν έτοιμο! Σου στείλαμε ένα email. Πάτα το κουμπί μέσα για να επιβεβαιώσεις την εγγραφή σου.