Starship V3: τι άλλαξε στην τρίτη γενιά και πού βρίσκονται οι δοκιμές

Σε αυτό το άρθρο5 ενότητες
Στις 14 Νοεμβρίου 2026 το Starship V3 της SpaceX γύρισε από την τροχιά και κατέβηκε ανάμεσα στους βραχίονες του πύργου από τον οποίο είχε απογειωθεί 22,5 ώρες νωρίτερα. Ήταν η πρώτη φορά που ο πύργος έπιασε το διαστημόπλοιο και όχι μόνο τον προωθητή. Η τρίτη γενιά του μεγαλύτερου πυραύλου που έχει πετάξει ποτέ έκανε την πρώτη της πτήση τον Μάιο του 2026 και σε έξι μήνες πέρασε από ένα δύσκολο ντεμπούτο στην τροχιά και στη σύλληψη. Εδώ καταγράφουμε τι φέρνει το V3, όλες τις πτήσεις του με μια ματιά και την τελευταία αναλυτικά.
Για το πώς λειτουργεί το Starship και για την ιστορία των πρώτων γενιών, από την έκρηξη του 2023 ως την πρώτη σύλληψη προωθητή το 2024, δες τον πλήρη οδηγό μας για το Starship.
Τι φέρνει το Starship V3
Το πρώτο που άλλαξε είναι οι κινητήρες. Οι Raptor 3, η τρίτη γενιά κινητήρων μεθανίου της SpaceX, δίνουν ο καθένας περίπου 280 τόνους ώσης στο επίπεδο της θάλασσας, έναντι 230 των Raptor 2 που φορούσε το V2, και η συνολική ώση του πυραύλου ανεβαίνει στα 80.800 κιλονιούτον από 74.400. Είναι επίσης πιο απλοί και ελαφριοί, χωρίς ξεχωριστή εξωτερική θερμική ασπίδα, και λιγότερα εξαρτήματα σημαίνει λιγότερα πράγματα που μπορούν να χαλάσουν. Η εξέλιξη όλης της οικογένειας είναι στο άρθρο για τις μηχανές Merlin και Raptor.
Ο πύραυλος ψήλωσε στα 124,4 μέτρα, με το επιπλέον ύψος να πηγαίνει σε καύσιμο. Ο Super Heavy έχει τρία μεγαλύτερα grid fins αντί για τέσσερα, και ο δακτύλιος interstage, που έπεφτε μετά τον διαχωρισμό των βαθμίδων, έγινε μόνιμη δομή στην κορυφή του προωθητή.
Η σημαντικότερη προσθήκη δεν φαίνεται από έξω: τέσσερις θύρες σύνδεσης στην πλάτη του διαστημοπλοίου, για docking και μεταφορά καυσίμων σε τροχιά. Χωρίς αυτές, κανένα Starship δεν φτάνει στη Σελήνη.
Οι πτήσεις του Starship V3 με μια ματιά
| Πτήση | Ημερομηνία | Ορόσημο |
|---|---|---|
| Flight 12 | 22/5/2026 | Πρώτη πτήση V3, χάθηκε ο προωθητής |
| Flight 13 | 24/7/2026 | Πρώτοι πραγματικοί δορυφόροι |
| Flight 14 | 28/9/2026 | Πρώτη πτήση σε τροχιά |
| Flight 15 | 13/11/2026 | Πρώτη σύλληψη του διαστημοπλοίου |
Το Flight 12 ξεκίνησε από τη νέα εξέδρα Pad 2 του Starbase και ήταν η πρώτη εκτόξευση Starship μετά τον Οκτώβριο του 2025. Το διαστημόπλοιο έφτασε στο διάστημα παρά την απώλεια ενός κινητήρα και προσθαλασσώθηκε ελεγχόμενα στον Ινδικό Ωκεανό. Ο προωθητής όμως χάθηκε: πέντε από τους 33 κινητήρες του δεν ξανάναψαν και το boostback burn, η καύση που τον γυρίζει προς την ακτή, κόπηκε πρόωρα. Η αμερικανική υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας (FAA) έκλεισε την έρευνα στις 13 Ιουλίου, και το πρόγραμμα έμεινε καθηλωμένο 52 ημέρες.
Στο Flight 13 το Starship ανέπτυξε για πρώτη φορά λειτουργικούς δορυφόρους, είκοσι Starlink V3, που κάηκαν στην ατμόσφαιρα λίγο αργότερα, επειδή η πτήση ήταν σκόπιμα υποτροχιακή. Το διαστημόπλοιο πέρασε την επανείσοδο και, αντί να εκραγεί με την επαφή στη θάλασσα όπως κάθε προηγούμενη φορά, έμεινε να επιπλέει. Η SpaceX το ανέσυρε, και τον Αύγουστο του 2026 έφτασε στο Christmas Island. Ήταν η πρώτη φορά που μηχανικοί εξέτασαν από κοντά θερμική ασπίδα Starship μετά από πραγματική επανείσοδο. Ο Super Heavy, αντίθετα, χάθηκε για δεύτερη συνεχόμενη πτήση: στην τελική πέδηση πάνω από τον Κόλπο του Μεξικού άναψαν μόνο μερικοί από τους κινητήρες που χρειάζονταν, και έπεσε στη θάλασσα με μεγάλη ταχύτητα αντί για ελεγχόμενη προσθαλάσσωση.
Το Flight 14, με τον Booster 21 και το Ship 41, ήταν η πρώτη πτήση Starship σε τροχιά γύρω από τη Γη. Το διαστημόπλοιο έχασε έναν από τους έξι κινητήρες του στην άνοδο, αλλά ανέπτυξε 26 δορυφόρους Starlink V3, το πρώτο εμπορικό φορτίο του Starship. Η SpaceX τερμάτισε την αποστολή νωρίτερα από το σχέδιο, με προσθαλάσσωση στον βόρειο Ειρηνικό περίπου τρεις ώρες μετά την απογείωση, και ο Super Heavy έκανε για πρώτη φορά στο V3 ελεγχόμενη προσθαλάσσωση στον Κόλπο του Μεξικού.

Η τελευταία πτήση: Flight 15 και η πρώτη σύλληψη
Το Flight 15 απογειώθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2026, στις 00:47 της 14ης ώρα Ελλάδας, με τον Booster 22 και το Ship 42. Για πρώτη φορά η SpaceX ήθελε να γυρίσουν και οι δύο βαθμίδες στον πύργο εκτόξευσης και να πιαστούν στον αέρα από τους βραχίονές του, τα «chopsticks».
Ο προωθητής δεν τα κατάφερε. Λίγα λεπτά μετά την απογείωση ακύρωσε μόνος του τη σύλληψη και κατέληξε στον Κόλπο του Μεξικού. Σύμφωνα με τη SpaceX, το σύστημα καθοδήγησης κατάλαβε ότι ο Super Heavy ήταν εκτός θέσης, αφού το boostback burn είχε σταματήσει νωρίς από συναγερμό χαμηλού καυσίμου. Η αιτία ερευνάται.
Το διαστημόπλοιο έκανε όλα τα υπόλοιπα. Μπήκε σε τροχιά, δεύτερη φορά στην ιστορία του Starship, ανέπτυξε 26 δορυφόρους Starlink V3 και έμεινε στο διάστημα όλη τη νύχτα, κάνοντας 14 περιφορές γύρω από τη Γη. Την επόμενη μέρα άναψε έναν κινητήρα για να βγει από την τροχιά, πέρασε την επανείσοδο και κατευθύνθηκε στο Starbase. Στις 23:20 ώρα Ελλάδας, περίπου 22,5 ώρες μετά την απογείωση, κατέβηκε με αναμμένους κινητήρες ανάμεσα στους βραχίονες και πιάστηκε από τον πύργο. Ήταν η μεγαλύτερη σε διάρκεια πτήση Starship ως τότε, όπως κατέγραψε η κάλυψη της Space.com (ανοίγει σε νέα καρτέλα).
Η σημασία είναι πρακτική. Ένα διαστημόπλοιο που γυρίζει ακέραιο πάνω στην εξέδρα μπορεί να ελεγχθεί, να ξαναγεμίσει και να ξαναπετάξει χωρίς ταξίδι εβδομάδων με πλοίο, όπως εκείνο του Flight 13. Ο Dan Huot της SpaceX το χαρακτήρισε στη μετάδοση τον κρίκο που έλειπε.
Τι μένει να αποδειχθεί
Με την τροχιά και τη σύλληψη του διαστημοπλοίου κατακτημένες, τρία πράγματα χωρίζουν ακόμα το Starship V3 από ένα λειτουργικό όχημα: να πιαστεί και ο νέος Super Heavy, να ξαναπετάξει ένα Ship που γύρισε από την τροχιά, και η μεταφορά κρυογονικών καυσίμων από Starship σε Starship στο διάστημα. Το τελευταίο είναι το πιο κρίσιμο, γιατί χωρίς αυτό οι σεληνιακές αποστολές του προγράμματος Artemis δεν μπορούν να γίνουν. Πίσω από το V3 έρχεται ήδη η επόμενη γενιά: ο Elon Musk έχει πει ότι το V4, με μακρύτερο διαστημόπλοιο και 42 κινητήρες συνολικά, θα πετάξει το 2027.
Σε τέσσερις πτήσεις του V3 το διαστημόπλοιο προχώρησε κάθε φορά ένα βήμα: διάστημα, ακέραιη προσθαλάσσωση, τροχιά, σύλληψη. Ο προωθητής, αντίθετα, ολοκλήρωσε σωστά την επιστροφή του μόνο στο Flight 14. Για χρόνια το δύσκολο κομμάτι του Starship ήταν να γυρίσει το Ship. Τώρα είναι ο νέος Super Heavy και ο ανεφοδιασμός, και από αυτά θα κριθεί πότε το Starship θα πάψει να είναι πειραματικό όχημα. Περισσότερα τεχνικά στοιχεία δημοσιεύει η ίδια η SpaceX (ανοίγει σε νέα καρτέλα). 🚀
Συχνές ερωτήσεις για το Starship V3
Σε τι διαφέρει το Starship V3 από το V2;
Το Starship V3 της SpaceX διαφέρει από το V2 κυρίως στους κινητήρες Raptor 3, που αποδίδουν περίπου 280 τόνους ώσης ο καθένας έναντι 230 τόνων των Raptor 2, ανεβάζοντας τη συνολική ώση του πυραύλου στα 80.800 κιλονιούτον από 74.400. Το συνολικό ύψος αυξάνεται στα 124,4 μέτρα από 123,1, με τη διαφορά να πηγαίνει σε επιπλέον καύσιμο. Ο προωθητής Super Heavy φέρει τρία grid fins αντί για τέσσερα και μόνιμη δομή διαχωρισμού βαθμίδων αντί για τον δακτύλιο interstage που έπεφτε μετά τον διαχωρισμό. Η πιο σημαντική προσθήκη είναι τέσσερις θύρες σύνδεσης στην πλάτη του διαστημοπλοίου, σχεδιασμένες για docking και μεταφορά καυσίμων σε τροχιά.
Πότε πέταξε για πρώτη φορά το Starship V3;
Το Starship V3 πέταξε για πρώτη φορά στις 22 Μαΐου 2026, σε αποστολή που η SpaceX ονόμασε Flight 12 και εκτοξεύτηκε από τη νέα εξέδρα Pad 2 στο Starbase του Τέξας. Ήταν η πρώτη πτήση Starship μετά τον Οκτώβριο του 2025, έπειτα από επτά μήνες προετοιμασίας για τη νέα αρχιτεκτονική. Το διαστημόπλοιο έφτασε στο διάστημα και προσθαλασσώθηκε ελεγχόμενα στον Ινδικό Ωκεανό, αλλά ο προωθητής Super Heavy χάθηκε στον Κόλπο του Μεξικού μετά από αστοχία στην ανάφλεξη κινητήρων.
Έχει πιάσει ο πύργος εκτόξευσης το διαστημόπλοιο Starship;
Ναι, για πρώτη φορά στις 14 Νοεμβρίου 2026, στο Flight 15 της SpaceX. Οι βραχίονες του πύργου στο Starbase του Τέξας έπιασαν στον αέρα το Ship 42 περίπου 22,5 ώρες μετά την εκτόξευση της 13ης Νοεμβρίου, αφού το διαστημόπλοιο είχε κάνει 14 περιφορές γύρω από τη Γη και είχε αναπτύξει 26 δορυφόρους Starlink V3. Ως τότε κάθε Ship κατέληγε στη θάλασσα. Ο προωθητής Super Heavy της ίδιας πτήσης ακύρωσε μόνος του τη δική του σύλληψη και κατέληξε στον Κόλπο του Μεξικού, ενώ προωθητές της προηγούμενης γενιάς πιάνονται από τον πύργο από τον Οκτώβριο του 2024.
Το άρθρο δημιουργήθηκε με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίστηκε σε αξιόπιστες επιστημονικές πηγές. Η τελική επιμέλεια και ο έλεγχος έγιναν από την ομάδα του Infinite Odyssey πριν τη δημοσίευση. Για περισσότερες διαστημικές ειδήσεις στα ελληνικά, μείνετε συντονισμένοι.
Newsletter
Ο μήνας στο διάστημα
Μία φορά τον μήνα: τα σημαντικότερα γεγονότα, τα νέα μας άρθρα και τι θα δεις στον ουρανό πάνω από την Ελλάδα. Χωρίς spam, διαγραφή με ένα κλικ.


