Το σύμπανΟδηγός

Τηλεσκόπιο Hubble: σε τροχιά από το 1990, οι ανακαλύψεις του και πόσο ακόμα θα ζήσει

· · Ενημερώθηκε · 10 λεπτά ανάγνωση

Το τηλεσκόπιο Hubble στον χώρο φορτίου του διαστημικού λεωφορείου Atlantis, με τη Γη στο βάθος, όπως φαίνεται από το παράθυρο της καμπίνας
Το Hubble στον χώρο φορτίου του Atlantis, από το παράθυρο της καμπίνας, κατά την τελευταία αποστολή συντήρησης (STS-125) τον Μάιο του 2009. Πηγή: NASA
Σε αυτό το άρθρο9 ενότητες
  1. Πώς γεννήθηκε η ιδέα ενός τηλεσκοπίου στο διάστημα
  2. Το ελάττωμα που παραλίγο να το καταστρέψει
  3. Ένα λεωφορείο με κάτοπτρο 2,4 μέτρων
  4. Οι ανακαλύψεις του τηλεσκοπίου Hubble που άλλαξαν τα βιβλία
  5. Οι εικόνες που έγιναν σύμβολα
  6. Τι ανακαλύπτει ακόμα και σήμερα
  7. Hubble και James Webb: συνεργάτες, όχι αντίπαλοι
  8. Πόσο ακόμα θα ζήσει το Hubble
  9. Συχνές ερωτήσεις

Στις 19 Σεπτεμβρίου 2026 το τηλεσκόπιο Hubble ολοκλήρωσε τη 200.000ή περιφορά του γύρω από τη Γη. Είχε σχεδιαστεί για 15 χρόνια λειτουργίας και τότε μετρούσε ήδη 36, με μόνο ένα από τα γυροσκόπιά του σε χρήση και μια τροχιά που χαμηλώνει κάθε χρόνο. Κι όμως, μέσα στο 2026 βρήκε έναν εντελώς νέο τύπο αντικειμένου και την πρώτη μαύρη τρύπα αστρικής μάζας σε ένα από τα πιο πυκνά σμήνη άστρων του Γαλαξία μας.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα ενός τηλεσκοπίου στο διάστημα

Η ιδέα είναι παλαιότερη από την ίδια τη διαστημική εποχή. Το 1946, δεκαετίες πριν από τον πρώτο δορυφόρο, ο αστρονόμος Lyman Spitzer πρότεινε την τοποθέτηση τηλεσκοπίου πάνω από την ατμόσφαιρα της Γης. Το σκεπτικό του ήταν απλό: η ατμόσφαιρα, όσο καθαρή κι αν είναι μια νύχτα, παραμορφώνει το φως των άστρων και απορροφά σχεδόν όλο το υπεριώδες. Ένα τηλεσκόπιο στο διάστημα θα έβλεπε το σύμπαν χωρίς αυτό το «τρεμόπαιγμα», με ευκρίνεια αδύνατη από το έδαφος.

Χρειάστηκαν σχεδόν 45 χρόνια. Το Hubble Space Telescope εκτοξεύτηκε τελικά με το διαστημικό λεωφορείο Discovery στις 24 Απριλίου 1990, σε τροχιά περίπου 610 χιλιομέτρων πάνω από τη Γη. Σύμφωνα με τη NASA, από την έναρξη της ανάπτυξης το 1977 έως σήμερα έχει κοστίσει περίπου 16 δισεκατομμύρια δολάρια σε τιμές 2021, χωρίς να μετρά το κόστος των πτήσεων του λεωφορείου για τις επισκευές. Είναι από τα ακριβότερα επιστημονικά προγράμματα που έγιναν ποτέ, και όπως φάνηκε, από τα πιο αποδοτικά.

Το ελάττωμα που παραλίγο να το καταστρέψει

Λίγες εβδομάδες μετά την εκτόξευση, η NASA έκανε μια τρομακτική διαπίστωση: ο κύριος καθρέφτης του τηλεσκοπίου είχε λειανθεί σε λάθος σχήμα. Η απόκλιση από τις προδιαγραφές ήταν περίπου 2,2 μικρόμετρα, γύρω στο ένα πεντηκοστό του πάχους μιας ανθρώπινης τρίχας. Αρκούσε όμως για να βγαίνουν οι εικόνες θολές. Το ακριβότερο τηλεσκόπιο της εποχής του έγινε αντικείμενο χλευασμού.

Η σωτηρία ήρθε από μια απόφαση του σχεδιασμού: το Hubble είχε φτιαχτεί εξαρχής ώστε να το επισκευάζουν αστροναύτες. Τον Δεκέμβριο του 1993 το πλήρωμα της αποστολής STS-61 έκανε πέντε διαστημικούς περιπάτους και εγκατέστησε το διορθωτικό οπτικό σύστημα COSTAR. Ουσιαστικά, φόρεσαν στο τηλεσκόπιο γυαλιά. Από εκείνη τη στιγμή οι εικόνες ήρθαν καθαρές και το Hubble μετατράπηκε από δημόσια ταπείνωση σε θρίαμβο. Συνολικά πέντε αποστολές συντήρησης, με τελευταία εκείνη του Μαΐου 2009, άλλαξαν κάμερες, υπολογιστές, μπαταρίες και γυροσκόπια, και το κράτησαν σύγχρονο πολύ πέρα από τον αρχικό του σχεδιασμό.

Ένα λεωφορείο με κάτοπτρο 2,4 μέτρων

Το Hubble έχει μήκος περίπου 13 μέτρα, όσο ένα σχολικό λεωφορείο, και ζυγίζει γύρω στους 11 τόνους. Κάνει έναν γύρο της Γης κάθε 95 λεπτά περίπου. Η καρδιά του είναι ένα κάτοπτρο διαμέτρου 2,4 μέτρων, μικρό για τα σημερινά επίγεια τηλεσκόπια, που όμως πάνω από την ατμόσφαιρα δίνει εικόνες με ευκρίνεια που κανένα επίγειο δεν πετύχαινε επί δεκαετίες.

Το φως από το κάτοπτρο μοιράζεται σε επιστημονικά όργανα που αντικαταστάθηκαν ή επισκευάστηκαν στις αποστολές συντήρησης. Οι κάμερες WFC3 και ACS τραβούν τις εικόνες που ξέρουμε. Οι φασματογράφοι COS και STIS αναλύουν το φως σε χρώματα και δείχνουν από τι είναι φτιαγμένο ένα αέριο, πόσο ζεστό είναι και πόσο γρήγορα κινείται. Αυτή η «ανάλυση» του φωτός είναι το εργαλείο πίσω από τις περισσότερες ανακαλύψεις του, όχι οι όμορφες φωτογραφίες.

Οι ανακαλύψεις του τηλεσκοπίου Hubble που άλλαξαν τα βιβλία

Δεν υπάρχει κλάδος της αστρονομίας που να μην έχει αγγίξει. Σύμφωνα με τη NASA, το Hubble έχει κάνει πάνω από 1,7 εκατομμύρια παρατηρήσεις, και τα δεδομένα του έχουν χρησιμοποιηθεί σε περίπου 23.000 επιστημονικές δημοσιεύσεις, που έχουν αναφερθεί σε άλλες εργασίες 1,4 εκατομμύρια φορές.

Πριν από το Hubble, οι εκτιμήσεις για την ηλικία του σύμπαντος κυμαίνονταν από 10 έως 20 δισεκατομμύρια χρόνια. Το Hubble παρακολούθησε άστρα Κηφείδες σε μακρινούς γαλαξίες, που λειτουργούν ως κοσμικοί «χάρακες» γιατί η λάμψη τους προδίδει την πραγματική τους φωτεινότητα. Έτσι μέτρησε τη σταθερά Hubble, τον ρυθμό με τον οποίο διαστέλλεται το σύμπαν, με ακρίβεια 10% το 2001. Η μέτρηση αυτή ήταν ένα από τα βασικά βήματα προς τη σημερινή τιμή των 13,8 δισεκατομμυρίων ετών.

Οι παρατηρήσεις του σε μακρινούς σουπερνόβα συνέβαλαν το 1998 στην ανακάλυψη ότι η διαστολή του σύμπαντος επιταχύνεται, κάτι που αποδίδεται στη σκοτεινή ενέργεια, ένα από τα μεγαλύτερα ανοιχτά ερωτήματα της φυσικής. Το Hubble έδειξε επίσης ότι σχεδόν κάθε μεγάλος γαλαξίας κρύβει στο κέντρο του μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα. Το 2001 έκανε την πρώτη μέτρηση ατμόσφαιρας σε εξωπλανήτη. Και με τα βαθιά πεδία, φωτογραφίζοντας για μέρες ένα φαινομενικά άδειο κομμάτι ουρανού, αποκάλυψε χιλιάδες γαλαξίες από τις πρώτες εποχές του σύμπαντος.

Οι εικόνες που έγιναν σύμβολα

Τον Δεκέμβριο του 1995 οι αστρονόμοι έκαναν κάτι που πολλοί θεώρησαν σπατάλη: έστρεψαν το Hubble για περίπου δέκα μέρες σε ένα κομμάτι ουρανού που έμοιαζε άδειο. Το «Βαθύ Πεδίο του Hubble» (Hubble Deep Field) έδειξε σχεδόν 3.000 γαλαξίες εκεί όπου τα επίγεια τηλεσκόπια δεν έβλεπαν τίποτα. Το 2004 το Πολύ Βαθύ Πεδίο (Ultra Deep Field) ανέβασε τον αριθμό σε περίπου 10.000. Από τότε ξέρουμε ότι κάθε κομμάτι ουρανού, όσο σκοτεινό κι αν φαίνεται, είναι γεμάτο γαλαξίες.

Την ίδια χρονιά, το 1995, οι «Πυλώνες της Δημιουργίας» στο Νεφέλωμα του Αετού, 6.500 έτη φωτός μακριά, έγιναν ίσως η πιο διάσημη αστρονομική εικόνα όλων των εποχών: στήλες αερίου και σκόνης μέσα στις οποίες γεννιούνται άστρα. Τον Ιούλιο του 1994 το Hubble είχε καταγράψει τα κομμάτια του κομήτη Shoemaker-Levy 9 να πέφτουν στον Δία, αφήνοντας σκοτεινές «πληγές» μεγαλύτερες από τη Γη. Στο δικό μας ηλιακό σύστημα ανακάλυψε και τέσσερις μικρούς δορυφόρους του Πλούτωνα, ανάμεσα στο 2005 και το 2012.

Όλα τα δεδομένα του, πάνω από 400 terabytes, είναι ελεύθερα στο δημόσιο αρχείο. Γι’ αυτό πολλές ανακαλύψεις του Hubble γίνονται σήμερα από ερευνητές που ψάχνουν σε παρατηρήσεις δεκαετιών, όπως έγινε το 2026 στο Ωμέγα Κενταύρου.

Τι ανακαλύπτει ακόμα και σήμερα

Θα περίμενε κανείς ότι ένα τηλεσκόπιο σε τροχιά από το 1990 θα είχε περάσει σε ρόλο μουσειακού εκθέματος. Συμβαίνει το αντίθετο.

Τον Νοέμβριο του 2024 τα φασματογράφα του στο υπεριώδες έδειξαν ότι ο εσωτερικός δίσκος γύρω από το νεαρό άστρο FU Orionis, που το 1936 έγινε μέσα σε λίγους μήνες εκατό φορές φωτεινότερο, φτάνει τους 16.000 Kelvin, σχεδόν διπλάσιους από όσο προέβλεπαν τα μοντέλα. Αν το υλικό χτυπά τόσο καυτό την επιφάνεια του άστρου, οι βραχώδεις πλανήτες που σχηματίζονται πολύ κοντά του μπορεί να καούν ή να πέσουν μέσα του.

Τον Ιανουάριο του 2026 ερευνητές ανακοίνωσαν ότι το Hubble επιβεβαίωσε έναν νέο τύπο αντικειμένου: το «Cloud-9», ένα νέφος αερίου που κυριαρχείται από σκοτεινή ύλη, περίπου 5 δισεκατομμυρίων ηλιακών μαζών, αλλά δεν περιέχει κανένα άστρο. Θεωρείται «αποτυχημένος γαλαξίας», κατάλοιπο της πρώιμης εποχής σχηματισμού των γαλαξιών, και είναι το πρώτο επιβεβαιωμένο αντικείμενο του είδους του. Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, τον Δεκέμβριο του 2025, αστρονόμοι κατέγραψαν συγκρούσεις πλανητοειδών γύρω από το λαμπρό άστρο Fomalhaut, 25 έτη φωτός μακριά. Είναι μια σπάνια ματιά στο είδος των βίαιων συγκρούσεων που πέρασε και το δικό μας ηλιακό σύστημα στα πρώτα του βήματα.

Τον Ιούλιο του 2026, δεδομένα του Hubble που καλύπτουν πάνω από 20 χρόνια, μαζί με νεότερες μετρήσεις του James Webb, έδωσαν την πρώτη μαύρη τρύπα αστρικής μάζας στο σφαιρωτό σμήνος Ωμέγα Κενταύρου. Τα μοντέλα προβλέπουν ότι το σμήνος κρύβει περίπου 10.000 τέτοιες μαύρες τρύπες, άρα το εύρημα είναι η πρώτη απάντηση σε ένα παλιό αίνιγμα και όχι το τέλος του. Η μαύρη τρύπα και το άστρο που την περιφέρεται χρειάζονται 94 χρόνια για έναν γύρο, η μεγαλύτερη περίοδος που έχει μετρηθεί σε τέτοιο ζευγάρι.

Χρονολόγιο του τηλεσκοπίου Hubble από την εκτόξευση του 1990 έως τη λειτουργία του το 2026, με τους βασικούς σταθμούς

Υπάρχουν και ευρήματα της τύχης. Τον Νοέμβριο του 2025 μια ομάδα δεν μπορούσε να παρατηρήσει τον κομήτη που είχε αρχικά επιλέξει, λόγω νέων τεχνικών περιορισμών, και έστρεψε το Hubble στον κομήτη C/2025 K1 (ATLAS). Ο κομήτης είχε μόλις αρχίσει να διαλύεται, και το τηλεσκόπιο τον κατέγραψε σε τρεις διαδοχικές μέρες να σπάει σε τουλάχιστον τέσσερα κομμάτια.

Η ζήτηση δείχνει πόσο ζωντανό παραμένει: σε κάθε κύκλο, οι αστρονόμοι ζητούν πολλαπλάσιο χρόνο παρατήρησης από όσο υπάρχει.

Hubble και James Webb: συνεργάτες, όχι αντίπαλοι

Το τηλεσκόπιο James Webb δεν αντικατέστησε το Hubble. Τα δύο βλέπουν διαφορετικά «χρώματα» του σύμπαντος. Το Hubble παρατηρεί στο υπεριώδες, στο ορατό και στο κοντινό υπέρυθρο, ενώ το Webb κυρίως στο υπέρυθρο. Κάθε εύρος δείχνει κάτι άλλο, γι’ αυτό και τα δύο όργανα συχνά παρατηρούν τους ίδιους στόχους, όπως στο Ωμέγα Κενταύρου.

Υπάρχει όμως και μια πιο ανησυχητική διάσταση. Όταν το Hubble σταματήσει, θα ανοίξει ένα κενό στην υπεριώδη αστρονομία, γιατί κανένα άλλο μεγάλο τηλεσκόπιο σε λειτουργία δεν βλέπει σε αυτά τα μήκη κύματος. Το υπεριώδες φως δείχνει τα πιο θερμά και νεαρά άστρα και τη χημεία του αερίου ανάμεσα στους γαλαξίες, και η ατμόσφαιρα της Γης το μπλοκάρει σχεδόν ολόκληρο.

Πόσο ακόμα θα ζήσει το Hubble

Το τηλεσκόπιο Hubble αντιμετωπίζει τρία ρολόγια που μετρούν ταυτόχρονα: τη φθορά του υλικού, τα χρήματα και τη βαρύτητα.

Στο τεχνικό μέτωπο, από τον Ιούνιο του 2024 λειτουργεί με ένα μόνο γυροσκόπιο. Τα γυροσκόπια κρατούν το τηλεσκόπιο σταθερά στραμμένο στον στόχο, και κανονικά χρησιμοποιεί τρία. Από τα έξι που εγκαταστάθηκαν το 2009, τρία έχουν χαλάσει και ένα κρατιέται σε εφεδρεία. Με ένα γυροσκόπιο το Hubble συνεχίζει να κάνει κορυφαία επιστήμη, αλλά αλλάζει στόχο πιο αργά και δεν μπορεί να παρακολουθήσει αντικείμενα που κινούνται γρήγορα, όπως κοντινούς αστεροειδείς. Από το 2009 δεν το έχει επισκεφθεί κανείς, οπότε ό,τι χαλάσει οριστικά, μένει χαλασμένο.

Στο οικονομικό μέτωπο, ο Λευκός Οίκος πρότεινε για το 2026 μείωση στα 85 εκατ. δολάρια από τα 93,3 εκατ. του 2024, αλλά το Κογκρέσο ενέκρινε τελικά 98,3 εκατ. Για το 2027 το νέο αίτημα, που δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 2026, πάει ακόμη χαμηλότερα, στα 72,7 εκατ. δολάρια, με «εξοικονομήσεις» στις επίγειες λειτουργίες. Τελικός προϋπολογισμός δεν έχει ψηφιστεί: από την 1η Οκτωβρίου 2026 η NASA λειτουργεί με προσωρινή χρηματοδότηση, που ισχύει έως τις 11 Δεκεμβρίου. Η χρηματοδότηση του Hubble έχει μείνει ουσιαστικά στάσιμη για πάνω από μια δεκαετία, που με τον πληθωρισμό σημαίνει απώλεια αγοραστικής δύναμης περίπου 30%. Η επιστήμη πάντως συνεχίζεται, και η πρόσκληση για τον επόμενο κύκλο παρατηρήσεων είναι προγραμματισμένη για τις αρχές του 2027.

Το πιο αμείλικτο ρολόι είναι η τροχιά. Το Hubble δεν έχει δικούς του κινητήρες, και η αραιή ατμόσφαιρα σε αυτό το ύψος το φρενάρει σταθερά, πιο έντονα όταν ο Ήλιος είναι δραστήριος και η ατμόσφαιρα «φουσκώνει». Από τα περίπου 610 χιλιόμετρα του 1990 έχει πέσει κάτω από τα 500. Σύμφωνα με το Space Telescope Science Institute, η διάμεση εκτίμηση για την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα, αν δεν γίνει τίποτα, είναι το 2033, με πιθανότητα κάτω του 10% να συμβεί έως το 2029. Ο αστρονόμος Jonathan McDowell, που παρακολουθεί τις τροχιές των δορυφόρων, τοποθετεί την πιο πρώιμη εύλογη ημερομηνία ήδη στο 2028. Η επιστημονική λειτουργία θα σταματήσει αρκετά νωρίτερα από την ίδια την πτώση.

Υπάρχει και μια πιθανή διέξοδος. Το 2022 η NASA και η SpaceX μελέτησαν αν ένα σκάφος Dragon θα μπορούσε να ανεβάσει το Hubble σε ψηλότερη τροχιά. Η μελέτη έκρινε το εγχείρημα τεχνικά εφικτό, με δυνατότητα να προστεθούν 15 με 20 χρόνια ζωής, αλλά το 2024 η NASA το απέρριψε. Πίσω από την πρόταση βρισκόταν ο επιχειρηματίας Jared Isaacman, που σήμερα είναι διοικητής της NASA. Την 1η Ιουνίου 2026 ο διευθυντής αστροφυσικής της υπηρεσίας Shawn Domagal-Goldman δήλωσε ότι η NASA θα ενδιαφερόταν για μια τέτοια αποστολή αν μειωθεί το κόστος λειτουργίας του τηλεσκοπίου. Έως τον Οκτώβριο του 2026 δεν είχε εγκριθεί καμία. Τα νέα της αποστολής δημοσιεύονται στην επίσημη σελίδα της NASA για το Hubble (ανοίγει σε νέα καρτέλα) και στο ESA/Hubble (ανοίγει σε νέα καρτέλα).

Το Hubble δεν θα σταματήσει επειδή ξεπεράστηκε. Τα ευρήματα του 2026 δείχνουν ότι παράγει πρώτης γραμμής επιστήμη, και το υπεριώδες που βλέπει δεν το καλύπτει κανένα άλλο όργανο σε λειτουργία. Το πότε θα κλείσει το μάτι του θα το αποφασίσουν λιγότερο οι μηχανικοί του και περισσότερο ο Ήλιος, το Κογκρέσο και το αν κάποιος θα βρεθεί να το ανεβάσει ψηλότερα. 🔭

Συχνές ερωτήσεις για το τηλεσκόπιο Hubble

Πότε εκτοξεύτηκε το τηλεσκόπιο Hubble και λειτουργεί ακόμα;

Το τηλεσκόπιο Hubble εκτοξεύτηκε στις 24 Απριλίου 1990 με το διαστημικό λεωφορείο Discovery της NASA και τον Οκτώβριο του 2026 παραμένει σε επιστημονική λειτουργία, στα 36 χρόνια του. Είχε σχεδιαστεί αρχικά για 15 χρόνια λειτουργίας, αλλά πέντε αποστολές συντήρησης από αστροναύτες, με τελευταία το 2009, επέκτειναν δραστικά τη ζωή του. Από τον Ιούνιο του 2024 λειτουργεί με ένα ενεργό γυροσκόπιο αντί για τρία, κάτι που περιορίζει το πόσο γρήγορα αλλάζει στόχο. Στις 19 Σεπτεμβρίου 2026 συμπλήρωσε 200.000 περιφορές γύρω από τη Γη.

Ποιες είναι οι σημαντικότερες ανακαλύψεις του τηλεσκοπίου Hubble;

Οι σημαντικότερες ανακαλύψεις του τηλεσκοπίου Hubble είναι η μέτρηση της σταθεράς Hubble με ακρίβεια 10% το 2001, που περιόρισε την ηλικία του σύμπαντος από ένα εύρος 10 έως 20 δισεκατομμυρίων ετών, η συμβολή του στην ανακάλυψη της σκοτεινής ενέργειας το 1998, η απόδειξη ότι σχεδόν κάθε μεγάλος γαλαξίας έχει υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στο κέντρο του και η πρώτη μέτρηση ατμόσφαιρας εξωπλανήτη το 2001. Τα βαθιά πεδία του αποκάλυψαν χιλιάδες γαλαξίες σε κομμάτια ουρανού που έμοιαζαν άδεια. Σύμφωνα με τη NASA, τα δεδομένα του έχουν χρησιμοποιηθεί σε περίπου 23.000 επιστημονικές δημοσιεύσεις. Το 2026 επιβεβαίωσε το Cloud-9, το πρώτο γνωστό νέφος σκοτεινής ύλης και αερίου χωρίς άστρα.

Το James Webb αντικατέστησε το τηλεσκόπιο Hubble;

Όχι, το τηλεσκόπιο James Webb δεν αντικατέστησε το Hubble, γιατί τα δύο όργανα παρατηρούν σε διαφορετικά μήκη κύματος. Το Hubble βλέπει στο υπεριώδες, στο ορατό και στο κοντινό υπέρυθρο, ενώ το Webb κυρίως στο υπέρυθρο. Συχνά συνεργάζονται, όπως τον Ιούλιο του 2026, όταν δεδομένα 20 ετών του Hubble μαζί με μετρήσεις του Webb έδωσαν την πρώτη μαύρη τρύπα αστρικής μάζας στο σμήνος Ωμέγα Κενταύρου. Όταν το Hubble σταματήσει να λειτουργεί, θα μείνει κενό στην υπεριώδη αστρονομία, γιατί κανένα άλλο μεγάλο τηλεσκόπιο σε λειτουργία δεν βλέπει σε αυτό το μήκος κύματος.

Πότε θα πέσει το τηλεσκόπιο Hubble στη Γη;

Σύμφωνα με το Space Telescope Science Institute, που διαχειρίζεται την επιστήμη του Hubble, η διάμεση εκτίμηση για την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα είναι το 2033, με πιθανότητα κάτω του 10% να συμβεί έως το 2029. Η τροχιά του χαμηλώνει λόγω ατμοσφαιρικής τριβής, που εντείνεται όταν ο Ήλιος είναι πιο δραστήριος, και από τα περίπου 610 χιλιόμετρα του 1990 έχει πέσει κάτω από τα 500. Η NASA και η SpaceX μελέτησαν το 2022 ανύψωση της τροχιάς με σκάφος Dragon, που κρίθηκε τεχνικά εφικτή. Τον Ιούνιο του 2026 η NASA δήλωσε ότι ενδιαφέρεται ξανά για μια τέτοια αποστολή, αλλά έως τον Οκτώβριο του 2026 δεν είχε εγκρίνει καμία.

Πόσο κόστισε το τηλεσκόπιο Hubble;

Σύμφωνα με τη NASA, το τηλεσκόπιο Hubble έχει κοστίσει περίπου 16 δισεκατομμύρια δολάρια, σε τιμές 2021, από την έναρξη της ανάπτυξής του το 1977, χωρίς να υπολογίζεται το κόστος των πτήσεων των διαστημικών λεωφορείων για τη συντήρησή του. Ο ετήσιος προϋπολογισμός λειτουργίας του ήταν 93,3 εκατ. δολάρια το 2024 και 98,3 εκατ. το 2026. Για το 2027 ο Λευκός Οίκος ζήτησε μείωση στα 72,7 εκατ. δολάρια, όμως ως τον Οκτώβριο του 2026 το Κογκρέσο δεν είχε ψηφίσει τελικό προϋπολογισμό. Με περίπου 23.000 δημοσιεύσεις και 1,4 εκατομμύρια αναφορές σε άλλες εργασίες, θεωρείται από τα πιο παραγωγικά επιστημονικά όργανα που φτιάχτηκαν ποτέ.

Το άρθρο δημιουργήθηκε με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίστηκε σε αξιόπιστες επιστημονικές πηγές. Η τελική επιμέλεια και ο έλεγχος έγιναν από την ομάδα του Infinite Odyssey πριν τη δημοσίευση. Για περισσότερες διαστημικές ειδήσεις στα ελληνικά, μείνετε συντονισμένοι.

Newsletter

Ο μήνας στο διάστημα

Μία φορά τον μήνα: τα σημαντικότερα γεγονότα, τα νέα μας άρθρα και τι θα δεις στον ουρανό πάνω από την Ελλάδα. Χωρίς spam, διαγραφή με ένα κλικ.

Θα σου στείλουμε ένα email για να επιβεβαιώσεις την εγγραφή. Δες την πολιτική απορρήτου.

Σχεδόν έτοιμο! Σου στείλαμε ένα email. Πάτα το κουμπί μέσα για να επιβεβαιώσεις την εγγραφή σου.